Η βλαβερή συνήθεια του καπνίσματος αποτελεί το μεγαλύτερο θέμα Δημόσιας Υγείας στον κόσμο. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), 20.000 Έλληνες πεθαίνουν κάθε χρόνο από αυτή τη συνήθεια. Ο φετινός εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καπνίσματος (31 Μαΐου) λαμβάνει μια ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι επικεντρώνεται στην απειλή που διατρέχει η υγεία εφήβων και νέων από την εντατική προσπάθεια των εταιρειών καπνού να προωθούν τα προϊόντα τους σ΄ αυτές τις ηλικίες και το κεντρικό σύνθημα του Π.Ο.Υ. είναι «Νεολαία χωρίς κάπνισμα-Τσιγάρο, ένας κατασκευασμένος μύθος».
Δυστυχώς όμως και ο φετινός εορτασμός της παγκόσμιας ημέρας κατά του καπνίσματος βρίσκει τη χώρα μας να εξαιρείται από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – μηδέ της Τουρκίας εξαιρουμένης – οι οποίες έχουν απαγορεύσει το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους. Μόνο η Ελλάδα δεν το έχει πράξει έως και σήμερα, αν και η Κυβέρνηση της ΝΔ παρέλαβε το 2004 μια ολοκληρωμένη πολιτική και ένα εξελίξει πρόγραμμα αντιμετώπισης του καπνίσματος, το οποίο με τις υπουργικές αποφάσεις που είχαν ληφθεί το 2002 και το 2003, είχαν δρομολογηθεί όλες οι προϋποθέσεις «για ένα περιβάλλον απαλλαγμένο καπνού», τόσο στο δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.
Τα στοιχεία που συνοδεύουν αυτή την αρνητική «αναφορά» για τη χώρα μας είναι άκρως ανησυχητικά:
Η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες χώρες στην Ε.Ε. όσον αφορά τον αριθμό κατανάλωσης τσιγάρων ανά άτομο και το ποσοστό των ατόμων άνω των 15 ετών που καπνίζουν συστηματικά, ενώ 15-20 άνθρωποι παραγωγικής ηλικίας (25-65 ετών) πεθαίνουν καθημερινά από νόσημα που σχετίζεται με το κάπνισμα. Επίσης, είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που έχουμε αύξηση του συνολικού αριθμού των τσιγάρων που καταναλώνονται και αύξηση του αριθμού των γυναικών που καπνίζουν, ενώ τα αγόρια και κορίτσια της πατρίδας μας μπαίνουν στη βλαβερή αυτή συνήθεια όλο και σε μικρότερη ηλικία (σμφωνα με στοιχεία του Ε.Π.Ψ. για την τελευταία τετραετία, τα αγόρια και τα κορίτσια μπαίνουν στο κάπνισμα σε ηλικία μικρότερη κατά 8 έως 12 μήνες, σε σχέση με το 2003).
Σε αυτή τη κατάσταση, η πολιτική ηγεσία του ΥΥΚΑ. παραμένει «ωσεί παρούσα», διοργανώνοντας επικοινωνιακές εκδηλώσεις, ανακοινώνοντας επιχειρησιακά σχέδια δράσης κατά του καπνίσματος και προαναγγέλλοντας τη λήψη μέτρων απαγόρευσης του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους για μετά το 2010 (!!!), αδιαφορώντας στην ουσία για τη πραγματική διάσταση του προβλήματος και για το κόστος των (μη) επιλογών της σε ανθρώπινες ζωές.
Το ΠΑΣΟΚ, με το πρόγραμμά του και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους Έλληνες πολίτες, θέτει την πρόληψη του καπνίσματος στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και δεσμεύεται για την ανάληψη συγκεκριμένων πρωτοβουλιών για την προστασία όλων και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων από τη συνήθεια και το συνακόλουθο εθισμό και εξάρτηση από τη χρήση του καπνού.