Μία διάψευση των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν περί προοδευτικής μεταρρύθμισης — Αυτό ήταν ένα από τα συμπεράσματα της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε χθες στις 8.30μ.μ. στο ΤΕΕ Χανίων για το νέο νομοσχέδιο για την Ιθαγένεια. Η αίθουσα γέμισε από ανθρώπους που ήθελαν να μάθουν περαιτέρω πληροφορίες σε σχέση με το τι ακριβώς προβλέπει το νομοσχέδιο, ποιες οι αντιρρήσεις που εκφράζονται από τους μεταναστευτικούς φορείς – συλλόγους, καθώς και τι προβλέπεται σε άλλες χώρες στο ζήτημα της ιθαγένειας. Όλ’ αυτά σε ένα κλίμα που αναμφίβολα έχει χρωματισθεί από τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Κίνηση «Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή», για να ενημερωθούν οι πολίτες γύρω από τις τελικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Νομοσχέδιο το οποίο, όπως οι περισσότεροι ομιλητές επισήμαναν, διάψευσε τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν περί προοδευτικής μεταρρύθμισης.

Ο Αμπντούλ Χατζί, ως πρώτος ομιλητής, στη σύντομη ομιλία του δήλωσε χαρακτηριστικά για την «πραγματικότητα» του νομοσχεδίου πως είναι «ένα βήμα μπροστά, και δύο πίσω»:

«250.000 παιδιά δεύτερης γενιάς μπαίνουν στο ράφι από την Πολιτεία», είπε χαρακτηριστικά. Κατηγόρησε την κυβέρνηση πως έκανε πίσω ακόμα και στο ελλειπές αρχικό νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά αρνείται το δικαίωμα στην πλειοψηφία των μεταναστών με τις προϋποθέσεις που έχει θέσει. «Για μας τους μετανάστες, αυτό που πρώτα επιθυμούμε είναι τα δικαιώματα των παιδιών (2^ης γενιάς) και μετά των γονιών (1^ης γενιάς)». Ενώ τόνισε πως πιθανότητα, πέρα από έναν αριθμό 265.000 μεταναστών που θα πάρουν ιθαγένεια, οι υπόλοιποι θα απελαθούν.

Ο Βασίλης Παπαδόπουλος, δικηγόρος που πρόσφερε νομική υποστήριξη στους 15 μετανάστες απεργούς πείνας στα Χανιά, άρχισε την ομιλία του τονίζοντας, πως οι απεργοί πείνας κέρδισαν με τον αγώνα τους, κι άρα η ιδιότητά ως δικηγόρος τους έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Τόνισε πως το νέο νομοσχέδιο ήρθε ως μία αναγκαστική ανανέωση ενός απαρχαιωμένου κώδικα ιθαγένειας που υπήρχε.

Ιθαγένεια, είναι η ιδιότητα του ανήκειν, η ιδιότητα του πολίτη, δηλαδή του ανήκω στο λαό μίας χώρας, διευκρίνησε ο κ. Παπαδόπουλος. Σημαντικό στο νέο νομοσχέδιο είναι το δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές εκλογές που δίνει για συγκεκριμένους μονάχα μετανάστες. Ένα δικαίωμα, που όπως τονίσε, οφείλουν να το εκμεταλλευτούν στο έπακρο. Για τις προϋποθέσεις που χρειάζονται για την απόκτηση ιθαγένειας, για αυτούς τους μετανάστες πρώτης γενιάς λίγα πράγματα ουσιαστικά αλλάζουν πέρα από μία εξορθολογικοποίηση που προσπαθείται.

Σε μερικά μάλιστα ζητήματα, γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η απόκτηση ιθαγένειας. Ο Βασίλης Παπαδόπουλος, έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στον διαχωρισμό που κάνει το νομοσχέδιο σε σχέση με τα παιδιά δεύτερης γενιάς. Πέρα του γεγονότος πως πρέπει να έχουν ολοκληρώσει έξι χρόνια επιτυχούς παρουσίας στα ελληνικκά σχολεία, η απόκτηση της ιθαγένειας εξαρτάται από το κατά πόσο έχουν οι γονείς τους άδεια παραμονής. Αν λοιπόν οι γονείς δεν έχουν άδεια παραμονής (και πρόκειται όπως μας διαβεβαίωσε για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών δεύτερης γενιάς που εκπίπτουν σε αυτή την κατηγορία) τότε και τα παιδιά στα 18 τους δεν κερδίζουν την ιθαγένεια και βρίσκονται σε ένα καθεστώς παρανομίας και ανυπαρξίας.

Σε μια θέση χειρότερη και από τους γονείς τους, αφού δεν υπάρχει πατρίδα να τους δεχθεί.  Ο κ. Παπαδόπουλος θεωρεί το νομοσχέδιο άλλο ένα νομοσχέδιο που άρχισε ως ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός που όμως, εν τέλει, «μπουρδουκλώθηκε». «Δε θα λύσει το πρόβλημα», όπως παρατήρησε, μιας και «λειτουργεί ως χαριστική πράξη της πολιτείας παρά ως αποτέλεσμα μίας οργανωμένης προσπάθειας που έχει σκοπό να βάλει μία τάξη στο ζήτημα». Τέλειωσε, δίνοντας κι ένα σημαντικό στοιχείο για το οικονομικό του ζητήματος και τη σχέση που είναι διαμορφωμένη αυτή τη στιγμή μεταξύ μετανάστη – ελληνικού κράτους σ’ ένα καθεστώς όπως αυτό που υπάρχει πως «τα παράβολα για πολιτογράφηση στην Ελλάδα είναι τα πιο υψηλά στην Ευρώπη» ενώ ζήτησε επιτακτικά από τα παιδιά της 2^ης γενιάς «να εκμεταλλευθούν το δικαίωμα που δίνεται για συμμετοχή στις πολιτικές εξελίξεις».

Ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος της Κωνσταντίνας Κούνεβα, αναφέρθηκε αρχικά στη φιλία που είχε αναπτύξει με τον Κώστα Νικηφοράκη στα Χανιά. Είπε σχετικά: «Τιμή και δόξα στον Κωστή Νικηφοράκη που στην πόλη του οι φασίστες έχουν θέση μόνο στα σκουπίδια». Για το μεταναστευτικό δήλωσε πως «οι μετανάστες αποτέλεσαν τα γρανάζια της ανάπτυξης της Ελλάδας τα τελευταία 20 χρόνια κι είναι άλλο ζήτημα αν τελικά αυτά τα λεφτά κάποιοι λίγοι τα πήρανε και τα εξαφανίσανε. Πάντως, κι αρκετοί μικρομεσαίοι επιβίωσαν εξαιτίας των μεταναστών». Ζήτησε «νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς όρους». Η συζήτηση περί «Ιθαγένειας» για τον Κώστα Παπαδάκη είναι «παιχνίδι στο γήπεδο του εθνικισμού» δίνοντας το στίγμα πως ζήτημα δεν είναι η απόκτηση ιθαγένειας αλλά η νομιμοποίηση.  Κατηγόρησε την Αριστερά, πως ένας από τους λόγους της αποτυχίας και σ’ αυτόν τον τομέα ήταν επειδή δεν έδρασε ενωμένη μαζί με τους μετανάστες.

Τις ομιλίες σε αυτό το σημείο διέκοψε ο μικρός Αμπντουλά, που πήρε «ετσιθελικά» το μικρόφωνο, διεκδικώντας το δικαίωμά του να ακουστεί και είπε πως αν και οι γονείς του είναι από το Μαρόκο, αυτός γεννήθηκε εδώ. Και ζήτησε «ίσα δικαιώματα για όλα τα παιδιά».

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της Κίνησης ΕΕΡΦΑ ανέλαβε το μικρόφωνο από τον «μικρό» Αμπντουλά συνεχίζοντας τις ομιλίες των «μεγάλων». Στάθηκε στο γεγονός πως αν για την ιθαγένεια υπάρχουν δύο τρόποι προσέγγισης, δηλαδή «το δίκιο του εδάφους και το δίκιο του αίματος» υπάρχει και το δίκιο του εργάτη που είναι και η πλειοψηφία των μεταναστών, δηλαδή «πως για να κερδίσεις δικαιώματα πρέπει ν’ αγωνιστείς». Έδωσε βαρύτητα στη σημασία που έχει η απαίτηση του κράτους για «επιτυχή» παρακολούθηση έξι χρόνων στα σχολεία για τα παιδιά που ήρθαν στην Ελλάδα.

«Η “επιτυχής παρακολούθηση” θα σημάνει ότι ένα τεράστιο ποσοστό παιδιών μεταναστών θα αποβάλλεται λόγω απόρριψης μέσα από τα κόσκινα της ταξικής επιλογής των εξετάσεων στα σχολεία και λόγω έλλειψης υποδομών».

Επιπλέον, με το νομοσχέδιο “νόμιμοι” ορίζονται μόνο όσοι έχουν οριστικά έγγραφα νομιμότητας που απέκτησαν μέχρι την τελευταία διαδικασία νομιμοποίησης του 2005-2007 και όχι όσοι βρίσκονται σε διαδικασία απόκτησης ή έχασαν τις άδειες λόγω γραφειοκρατικών κωλυμάτων & απόλυσης από την εργασία τους. Με ένα τέτοιο προσδιορισμό ανάβει το πράσινο φως για σκληρότερη αντιμετώπιση για όλους τους μετανάστες. «Η σκληρότητα των κριτηρίων εμφανίζεται και στη διαδικασία απόκτησης ιθαγένειας με πολιτογράφηση. Τα πέντε χρόνια παραμονής γίνονται επτά».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με συζήτηση των παρευρισκόμενων με τους ομιλητές πάνω σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες του νομοσχεδίου καθώς και τα βήματα που μπορούν να γίνουν, αλλά και την οικονομική κρίση.