Η ιδιοκτησία, σύμφωνα με την κα. Μελάκη, αποτελεί κριτήριο δημοκρατίας. Και το δικαίωμα στην ψήφο δεν είναι απλά μια “δημοκρατική κατάκτηση”, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο, το οποίος όμως, αν και πέρα από τη δημοκρατία αποτελεί την “ουσία” του Κράτους, του Δήμου άρα και της Δημοκρατίας. Στις ρίζες του “δικαιώματος” βρίσκεται η έννοια “μέτοχος του Κράτους”, όπως θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μέτοχο μιας Εταιρείας. Και η ιθαγένεια, είναι το δικαίωμα του μετόχου, δηλαδή του ιδιοκτήτη μερτικού της εταιρείας, μικρού ή μεγάλου, το οποίο του δίνει δικαίωμα ψήφου. Η Δημοκρατία για την κα. Μελάκη δεν υφίσταται παρά μονάχα ως μία συνομοσπονδία ατόμων που ενώνονται σύμφωνα με βιολογικούς όρους σε ένα γεωγραφικό χώρο. Το δημοκρατικό (βιολογικά εκπορευόμενο) καθήκον τους είναι να δρουν σύμφωνα με το ιδιωτικό τους συμφέρον, το οποίο είναι, εν τέλει και συλλογικό συμφέρον, για το σύνολο μιας κοινωνίας, δηλαδή των ατόμων – ιδιωτών που την αποτελούνε. Η κα. Μελάκη, εμπλουτίζει τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματά της με μπόλικο μαγικό μεταφυσικό ζωμό για να φτάσει στο συμπέρασμα πως όπως μέλος μιας εταιρείας δε μπορεί να γίνει ο καθένας, έτσι και η ιθαγένεια ως ιδιότητα μέλους που ορίζεται βιολογικά και είναι κατοχυρωμένη στο “Σύνταγμα”, δε μπορεί να είναι δικαίωμα του “οποιδήποτε λαθρομετανάστη”. Σημειωτέον πως δεν υφίσταται πια διαχωρισμός μετανάστη, αλλοδαπού και λαθρομετανάστη. Όλοι για την κα. Μελάκη αποτελούν λαθρομετανάστες από τη στιγμή που δεν είναι ιθαγενείς. Και ως “λαθρομετανάστες” αποτελούν “κίνδυνο” για την “δημοκρατία”, για τα “δικαιώματα” των γηγενών, για το συλλογικό “Κεφάλαιό” τους, για τα “συμφέροντά” τους, για την ίδια την έννοια της “ιδιοκτησίας” που στέκει πάνω από την έννοια πολίτης. Ο μετανάστης που έγινε λαθρομετανάστης μέσα σε αυτόν τον ρου σκέψης τώρα φυσιολογικά πια προσομοιάζεται με “εισβολέα” και ο συνταγματικός νόμος είναι άκαμπτος σε σχέση με τους “εισβολείς”. Αποτελεί λοιπόν, δημοκρατικό καθήκον, για την κα. Μελάκη, η προάσπιση της χώρας άρα και της “δημοκρατίας” όπως την έχει στο μυαλό της, της αντίστασης ενάντια στους “εισβολείς”. Το εθνικό, πέρα από το πολιτιστικό έχει ως βάση το οικονομικό κι αυτό είναι ένα αυτονόητο, ενώ κάθε έλληνας πολίτης, από τη στιγμή που γεννιέται αποτελεί ιδιοκτήτη ενός “ποσοστού” της χώρας. Η δημοκρατία είναι ένα εκ (παρθενο)γέννεσης “φυσικό- βιολογικό” δικαίωμα των “ιθαγενών” και αυτό δεν είναι ζήτημα πολιτικής, δεν είναι δίπλωμα που να δίνετε, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο, είναι πέρα από την πολιτική… είναι στο βαθύτερο επίπεδο της “οικονομίας”.Η καταχώρηση της “ιθαγένειας” άρα στους “εισβολείς”, αποτελεί προδοσία.

Πραγματικά, τρομακτική η σκέψη της κα. Μελάκη. Θα μπορούσε να αποτελεί το υπόβαθρο μίας δυνατής δυστοπικής λογοτεχνίας. Όμως, δεν είναι. Είναι οι απόψεις της Προέδρου της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Χανίων, που λειτουργεί με βάση το συμφέρον (σύμφωνα με το σκεπτικό της) των Παραγωγών και Καταναλωτών αυτής της χώρας: των ιδιωτών. Δηλαδή των “ιθαγενών” και των “δημοκρατικών” δικαιωμάτων τους ως μετόχων ενός βιολογικού έθνους – κράτους που δρα ως Εταιρεία με σκοπό την προάσπιση των συμφερόντων τους. Η επιστολή της κα. Μελάκη, υπό αυτό το πρίσμα, είχε λόγο ύπαρξης. Και ως πρόεδρος του Συλλόγου που είναι, όφειλε να εκφέρει άποψη στο ζήτημα αυτό κάνοντας έτσι το “καθήκον” της. Αυτό είναι το όριο της Δημοκρατίας που δεν κατακτιέται, αλλά είναι εκ γενετής παρωχημένο δικαίωμα. Κι είναι πράγματι να τρομάζει κανείς…

Είναι ίσως σημείο των καιρών, της σύγχυσης που κυριαρχεί, αυτή η διάνθιση των νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων (σε κρίση) που έχουν κυριαρχήσει και δρουν πλέον παρακμιακά με “σταθερά θεμέλια” των πέρα της οποιασδήποτε κρίσης μεταφυσικών σταθερών. Ή, ίσως σημάδι των πάντα υπακτών και δυνατών δεσμών του νεοφιλελευθερισμού ως ιδεολόγημα με τη μεταφυσική επεξήγηση του κόσμου και τη θέση του ανθρώπου μέσα σε αυτό που προσδίδεται από φασιστικές αντιλήψεις. Τα κοινά σημεία είναι πολλά και με μία κρίση βαθιά, κάποιοι επιλέγουν να κρατιούνται από τον αέρα. Αντί να δουν τη γύμνια του βασιλιά, πετάνε κι αυτοί τα δικά τους ρούχα. Οι μάσκες επιτέλους πέφτουν, ενίοτε και τα ρούχα… Σε ποιον ανήκει η “φωτιά”; Για την κα. Μελάκη και γι’ αυτούς που ασπάζονται τις ίδιες απόψεις μ’ αυτήν, στη “φωτιά”. Στην “πυρά” λοιπόν… Ένας υπέρ – μοντέρνος μεσαιωνισμός.

Κρίμα…

Ο συνταγματικός ορισμός του “έλληνα”, του νόμιμου πολίτη του ελληνικού κράτους, δεν έχει να κάνει σε τίποτα με παρωχημένα και αποτυχημένα θέσφατα περί “φυλής” και “αίματος”, ούτε καν θρησκείας. Όταν κάποιος ζει και εργάζεται μόνιμα ή/και νομιμα στην Ελλάδα, πληρώνει τους φόρους που του αναλογούν και μεγαλώνει τα παιδιά του στα ελληνικά σχολεία (παιδιά που αργότερα θα κάνουν οικογένειες εδώ και ούτω κάθε εξής), δεν μπορεί να θεωρείται πολίτης δεύτερης, τρίτης και τέταρτης κατηγορίας. Αυτό δεν συμβαίνει σε καμία χώρα, όχι μόνο ευρωπαϊκή, αλλά γενικότερα δημοκρατική -έστω και κατ’ επίφαση.

Η δε επιμονή ορισμένων “καλοθελητών” για δημοψήφισμα είναι εντελώς αντιδημοκρατική. Ακόμα κι αν η πλειοψηφία ψήφιζε κατά της παροχής δικαιωμάτων ιθαγένειας στους ΝΟΜΙΜΟΥΣ μετανάστες, δεν μπορεί αυτή να αποφασίζει για την κοινωνική και πολιτική μοίρα μιας μειοψηφίας -έτσι καταλύεται η ίδια η ουσία της δημοκρατίας. Αν νομιμοποιήσουμε ηθικα τέτοια δημοψηφίσματα, μπορεί αύριο να βγει κάποιος και να ζητήσει δημοψήφισμα για να μην ψηφίζουν π.χ. οι ομοφυλόφιλοι ή οι χεβυμεταλλάδες (επειδή είναι κι αυτοί μειοψηφία). Τέτοια δημοψηφίσματα, το μόνο που καταφέρνουν είναι να νομιμοποιήσουν ένα momentum μιας διαστρεβλωμένης ηθικής τάξης -βλ. ζήτημα “ταυτοτήτων” παλιότερα. Όσο χάνει κανείς την θρησκευτική του συνείδηση επειδή δεν αναφέρεται το θρήσκευμά του σε ένα χαρτί, άλλο τόσο κινδυνεύει και ο έλληνας από τους νόμιμους μετανάστες.

Αυτές οι γενικότητες περί φυλετικής ιθαγένειας και καθαρών Ελλήνων δεν είναι παρά αστειότητες που βρωμάνε ηθικό μεσαίωνα. Αναμενόμενο, ως ένα βαθμό, αφού η όποια ευημερία του σύγχρονου νεοέλληνα χτίστηκε με δανεικά και με τα χέρια και το αίμα “λαθρομεταναστών”. Ο μισαλλόδοξος παραλογισμός και οι εκφραστές του απλά φοβούνται μια κοινωνία που θα δίνει δικαίωμα σε όλους να ζουν και να δημιουργούν χωρίς τις αγκυλώσεις του σκοτεινού παρελθόντος. Φοβούνται, γιατί σε μια τέτοια κοινωνία δεν θα έχει καμία θέση, παρά μόνο σε ένα σκιώδες περιθώριο -από τα όρια του οποίου ακόμα και τώρα προέρχεται.

Οι δημοκρατίες χτίζονται πάνω στις αρχές της ανοχής, του αλληλοσεβασμόυ και της συνεργασίας ακόμα και των πιο ετερόνομων κοινωνικών ομάδων. Ο σεχταρισμός και η περιχαράκωση αποτελούν προτάγματα των πιο σκοτεινών και μισάνθρωπων ιδεολογιών. Ιδεολογιών που ιστορικά και ηθικά απέτυχαν και ηττήθηκαν και βρίσκουν απεύθυνση ΜΟΝΟ σε αυτούς που αδυνατούν να λειτουργήσουν μέσα σε καθεστώς κοινωνικής αρμονίας και επιζητούν την πόλωση, τον διχασμό και το κοινωνικό μίσος για ιδίους, βρώμικους, σκοπούς.

Ας προσέξουν λοιπόν ορισμένοι αφελείς και δήθεν καλοπροαίρετοι, γιατί βάζοντας τέτοια επιχειρήματα στα στόματά τους, στιγματίζονται ανεπανόρθωτα στα μάτια των υγιώς σκεπτόμενων πολιτών αυτής της χώρας. Ας μην πέσουν στην παγίδα ενός πολιτικού καιροσκοπισμού από κάποιες ηθικά και πολιτικά ξεφτισμένες παρατάξεις που βρίσκουν πάτημα πάνω στην δυστυχία των μεταναστών για να ορθώσουν ανάστημα. Ας μην τάσσονται μαζί με ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ελληνική κοινωνία, γιατί η Ιστορία είναι ο μεγάλος τιμωρός και αρέσκεται στο να στέλνει στα τάρταρα της λήθης αυτά τα φερέφωνα του μίσους.

Όσο για τα σενάρια μη-επιστημονικής φαντασίας που προβλέπουν πως σε μερικά χρόνια οι “καθαροί” έλληνες δεν θα έχουν δικιά τους γη στην Ελλάδα, είναι για γέλια και για κλάματα -όπως και αυτοί που τα διατυμπανίζουν απο ‘δω κι απο ‘κει. Μέσα στην νεύρωση ημιμάθειας και παραπληροφόρησης που βιώνουν, αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν πως ΜΟΝΟ εάν νομιμοποιηθούν αυτές οι κοινωνικές ομάδες θα είναι ελεγχόμενες από το επίσημο κράτος και θα λειτουργούν σε ένα πλαίσιο ισονομίας και αλληλοσεβασμού. Επιπλέον, μόνο εάν αποκτήσουν τα δικαιώματα που τους αναλογούν θα μπορέσουν να προσφέρουν πραγματικά στην κοινωνία που ζουν. Όσο βλέπουν την επίσημη πολιτεία σαν εχθρό τους, τόσο θα αντιδρούν, βάζοντας βούτυρο στο ψωμί των απανταχού θιασωτών της “φυλετικής καθαρότητας”.

Τα θλιβερά απολιθώματα της μισαλλοδοξίας και του κοινωνικού μίσους, στην συνείδηση ορισμένων, θέλουν τους μετανάστες στο περιθώριο και την ανασφάλεια για να τους χρησιμοποιούν σαν σακο του μποξ για τις αρρωστημένες ιδεοληψίες και πρακτικές τους. Αν αποκτήσουν τα δικαιώματα που αναλογούν σε κάθε πολίτη μιας ευνομούμενης πολιτείας, οι νεο-φασίζουσες λογικές που υφέρπουν στα μυαλά ορισμένων θα καταρρεύσουν μεμιάς, αφήνοντας μόνο ένα πρόσωπο μίσους που η κοινωνία θα αποβάλλει μόνη της με συνοπτικές, σχεδόν ενστικτώδεις, διαδικασίες.

Η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει απτόητη στο σχέδιο περί ιθαγένειας.
Θα είναι μια από τις τολμηρότερες και δημοκρατικότερες κινήσεις στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου. Επόμενο βήμα είναι η θέσπιση μιας ορθολογικής μεταναστευτικής πολιτικής βάσει ηθικού και δημοκρατικού δικαίου.

Τωρα περιμενουμε ανακοίνωση-διάγγελμα από την Ενωση Προστασίας Ενδημικών Εντόμων κατά της εισβολής της αιγυπτιακής σκνίπας.
Πλεύρη, πάρε θέση. Μας ρουφάνε το dna οι μη-ελληνικές σκνίπες και το μεταφέρουν στα βάθη της ανατολής.

Ρε, δεν ντρεπόσαστε λιγάκι;

Οποιοσδήποτε απολαμβάνει ελληνικής παιδείας (αυτής της ληψής ναι, αλλά έστω) θεωρείται Έλληνας. Δεν μπορώ να διανοηθώ πώς ένα παιδί που γεννιέται σε αυτή την αναθεματισμένη χώρα, που μιλάει αυτή τη γλώσσα, παίζει και τρέχει στους δρόμους της, εργάζεται και αμοίβεται σε αυτή την χώρα, κλαίει, αγαπάει και μαλώνει με άλλους συνανθρώπους του αυτής της χώρας θεωρείται λαθραίος και δεν μπορεί να απολαμβάνει των ίδιων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όπως και οι υπόλοιποι συμπολίτες του μόνο και μόνο επειδή οι γονείς του μιλάνε σπαστά ελληνικά ή το χρώμα του δέρματος του δεν είναι το ίδιο με το δικό μας.

Εν πάση περιπτώσει, κείμενα σαν αυτά χρειάζονται για να καταλαβαίνουμε όλοι μας σιγά σιγά που ανήκουν όλοι και τί πρεσβεύουν. Εκτός και αν η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Χανίων… προστατεύει μόνο τους καταναλωτές και ως γνωστόν ο φτωχός μετανάστης δεν θα αγοράσει το μπλου-τζιν που προστατεύει και λανσάρει η κυρία Μελάκη σαν φερέφωνο των ακριβών καταστημάτων της πόλης των Χανίων.

Ντροπή και αίσχος.