Τώρα που οι πολιτικοί της Μεταπολίτευσης κλείνουν τον κύκλο τους καλό είναι να θυμηθούμε τι άφησαν στο πέρασμά τους. Πρώτα – πρώτα αμνήστευσαν τους προδότες της Κύπρου πολιτικούς και στρατιωτικούς. Το 1974 έγινε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον της πατρίδας κι αυτοί που το προξένησαν δεν τιμωρήθηκαν. Ο περίφημος «Φάκελος της Κύπρου» ακόμα είναι κλειστός….

Του Νίκου Χ. Χριστοδουλάκη

Μας υποσχέθηκαν τον… «Παράδεισο» – έτσι μας παρουσίαζαν την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και τωρινή Ε.Ε. – και αποδείχτηκε ότι παρέδωσαν τη χώρα σε αδίστακτους τραπεζίτες και… κονκισταδόρες γραφειοκράτες. Συνέπεια αυτής της επιλογής τους το σημερινό δημόσιο χρέος που γονάτισε τη χώρα κι όλους μας. Κατάργησαν το εθνικό νόμισμα της χώρας και μας επέβαλαν το ευρώ που αποδεδειγμένα μας οδήγησε στη φτώχεια και την κατάρρευση.

Ξεπούλησαν το δημόσιο πλούτο της χώρας βγάζοντας στο σφυρί κερδοφόρες επιχειρήσεις για να μειώσουν το σπάταλο κράτος, – έτσι μας έλεγαν – το χρέος όμως αντί να ελαττώνεται, αυξάνει. Διέλυσαν τη Γεωργία και την Κτηνοτροφία, τον Πρωτογενή τομέα με αποτέλεσμα νάχει ερημωθεί η ύπαιθρος. Μήπως τυχαία χρεωκόπησαν τους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς και μάζεψαν – λήστεψαν τις οικονομίες του κόσμου με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου; Δεν έφταναν βλέπετε τα αποθεματικά των Ταμείων, όπου μ’ αυτά έκαναν «τζάμπα» κοινωνική πολιτική – γι’ αυτό και τα κατάρρευσαν – έπρεπε να τα μαζέψουν όλα!!

Αποβιομηχάνισαν τη χώρα κλείνοντας χιλιάδες εργοστάσια και βιοτεχνίες και όσα δεν πρόλαβαν, έδωσαν κίνητρα να μετακομίσουν στα… Σκόπια και τη Βουλγαρία. Πάτωσαν τη χώρα και δημογραφικά, αφού η Ελλάδα είναι σήμερα δεύτερη στη γήρανση του πληθυσμού της στην Ε.Ε. των 27. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά – άνθρωποι που το 1973 φώναζαν και αγωνίζονταν για «ψωμί – παιδεία – ελευθερία» – παρέδωσαν τη χώρα στα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του επαίσχυντου Μνημονίου!

Τα προσχήματα είναι πλέον περιττά. Η χώρα βρίσκεται υπό ξένη κατοχή γι’ αυτό και επέβαλαν αυτό το εργασιακό – ασφαλιστικό έκτρωμα, που μας γυρίζει εκατό χρόνια πίσω. Για όλα αυτά δοξάστε τους και καταγράψτε τους στο… ρεκόρ Γκίνες. Μέσα σε τρεις δεκαετίες έσπασαν όλα τα ρεκόρ.

Ξαναδώστε τους την ευκαιρία στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές – όποτε γίνουν – ό,τι δεν πρόλαβαν να το αποτελειώσουν. Η αλήθεια όμως είναι, ότι δεν φταίνε μόνο αυτοί. Φταίμε και ‘μεις, γιατί βλέπαμε τα κατορθώματά τους και τους ψηφίζαμε και μάλλον θα τους ξαναψηφίσουμε…

Καλά να πάθουμε.