ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
«Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας προτιμά την εικόνα από το αντικείμενο, το αντίγραφο από το πρωτότυπο, την αναπαράσταση από την πραγματικότητα το φαίνεσθαι από το είναι.»  L.FEUERBACH
Ήταν τέλος του 1970. Η δικτατορία στην Ελλάδα συνέχιζε να καταπιέζει τους Έλληνες πολίτες. Τα έκτακτα στρατοδικεία δίκαζαν τους αντιφρονούντες ,και τους έστελναν στις φυλακές. Οι αριστεροί εξακολουθούσαν να ζουν εξόριστοι στην Γυάρο, ένα ξερονήσι του Αιγαίου , χωρίς ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Σε αυτό το κλίμα της πολιτικής ανελευθερίας των βασανιστηρίων στο ΕΑΤ ΕΣΑ, και της πνευματικής ξηρασίας, υπηρέτησε ο Μάνθος την στρατιωτική του θητεία. Όταν πήρε στο χέρι το απολυτήριο ανέπνευσε με ανακούφιση. Ήταν ελεύθερος έπειτα από 27 μήνες στρατιωτικής θητείας. Η θητεία του οπλίτη υποχρεωτικής υπηρεσίας, τότε ήταν μια φυλακή. Τα καψόνια όπως η ερωτική εξομολόγηση στην λάμπα , οι ατελείωτες μεταβολές μέχρι τελικής πτώσεως, η εξοντωτική γυμναστική, η υποχρέωση για τυφλή πειθαρχία ακόμη και από τον συνήθως βιλάνο δεκανέα , η απειλή φυλάκισης για το παραμικρό παράπτωμα, η άθλια σίτιση, οι θάλαμοι ύπνου για εκατό άτομα, η Ε.Η.Δ {εθνική ηθική διαπαιδαγώγηση}
από στρατιωτικούς, για να περάσουν την προπαγάνδα της δικτατορίας, δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα φόβου και απελπισίας. Ο Μάνθος ήταν νέος μόλις είκοσι δύο χρόνων, και επιτέλους ελεύθερος. «Ελεύθερος»; Με δικτατορία; Τρόπος του λέγειν ελεύθερος. Όλη η Ελλάδα ήταν τότε μια φυλακή. Επιτέλους όμως ήταν τελειωμένος από στρατιωτική υπηρεσία. Άνοιξε το λευκό χαρτί που του έδωσε το τάγμα του
ως απολυτήριο. Στο σημείο της διαγωγής, είχαν γράψει¨ «διαγωγή μετρία». Αλλά και πριν την δικτατορία, τα πολιτικά πράγματα δεν ήταν καθόλου ρόδινα. Η πολιτική τάξη που κυβερνούσε είχε χωρίσει τους Έλληνες σε αριστερούς, και «εθνικόφρονες». Οι νικητές του εμφυλίου πολέμου, του 1946-49 θεωρούσαν τους νικημένους «μιάσματα και προδότες» διότι πάντα ο νικητής γράφει την ιστορία. Ο Μάνθος κατήγετο από αριστερή οικογένεια. Ο ίδιος ακολούθησε την παράδοση, διότι θαύμαζε τον πατέρα του , και τον θείο του τον Αντώνη, που ήταν στο πλευρό του ΕΑΜ στην Γερμανική κατοχή. Μόλις είδε ο Μάνθος την διαγωγή που του έβαλε το καθεστώς, σκέφτηκε ότι ήταν τιμή του, που δεν είχε σκύψει το κεφάλι στους χουντικούς.
Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Βόρειο Ελλάδα,
ένας στρατιώτης αυτοπυροβολήθηκε στην σκοπιά του, και τερμάτισε την ζωή του. Ο Μάνθος τον γνώριζε γιατί ήταν στρατιώτης του λόχου του, και όταν το έμαθε μελαγχόλησε. «Το εύκολο είναι να πεθάνεις το δύσκολο είναι να ζεις και να αντιστέκεσαι» σκέφθηκε. Η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας για την επιβίωση. Τα προβλήματα της ζωής δεν λύνονται με την «αναχώρηση», αλλά με το ξέπλεγμα του κουβαριού της ψυχής, και το ξεκαθάρισμα του μυαλού. Τώρα που ο Μάνθος απολύθηκε από το στρατό έπρεπε να βρει δουλειά να τακτοποιήσει την ζωή του. Δεν είχε πατέρα γιατί είχε πεθάνει από τα δεκατέσσερα του χρόνια. Από την ημέρα εκείνη η μητέρα του ασθένησε από μελαγχολία και έμενε συνεχώς κλεισμένη στο σπίτι. Κανείς από τα 7 ακόμη αδέλφια του , δεν ζούσε στην γενέθλια πόλη τους το Ρέθυμνο. Είχαν μεταναστεύσει σε πλουσιότερες Ευρωπαϊκές χώρες, και στην Αυστραλία. Δύο πράγματα απασχολούσαν τότε τον Μάνθο. Η εξεύρεση εργασίας ,και η σύναψη σχέσης με κοπέλα. Διάβολε ήταν 22 και ακόμη δεν είχε κάνει ερωτικό δεσμό. Η ερωτική επαφή με τις ελεύθερες γυναίκες του κάστρου επί πληρωμή, όσες φορές κι αν είχε πάει δεν τον συγκινούσαν. Δεν είχε όμως καιρό να σκεφθεί για έρωτες. Προτεραιότητα είχε το επάγγελμα, η επιβίωση. Ευτυχώς που η οικογένεια του είχε ένα ισόγειο σπίτι έστω με δύο δωμάτια και το λουτρό έξω στην αυλή. Γλύτωνε το ενοίκιο γιατί μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, ήταν ένας βραχνάς. Η καταγωγή της οικογένειας του Μάνθου ήταν από ένα ορεινό χωριό της Κρήτης. Η φτώχεια του χωριού στα όρια της εξαθλίωσης, ανάγκασε την οικογένεια του να έλθει στην πόλη, ελπίζοντας σε καλύτερες ημέρες. Στην πόλη η ζωή ήταν πιο δύσκολη από το χωριό. Στο χωριό έχεις το χωράφι σου το οποίο καλλιεργείς με λαχανικά και όσπρια. Έχεις τα δικά σου λιόδεντρα και παράγεις το φρέσκο και εκλεκτό ελαιόλαδο για να κερδίζεις τουλάχιστον το πιάτο της ημέρας. Στην πόλη δεν είσαι τίποτα γιατί δεν έχεις τίποτα. Κανείς δεν σου δίνει να φας αν δεν πληρώσεις. Το γνώριζε αυτό ο Μάνθος γιατί εργαζόταν από τότε που τέλειωσε το δημοτικό σχολείο. Ήταν σκληρή η ζωή για τους φτωχούς μετά τον πόλεμο στην Κρήτη. Ο Μάνθος είχε δουλέψει σε πολλές δουλειές. Φορτοεκφορτωτής, εργάτης σε οικοδομές, σερβιτόρος σε εστιατόριο, εργάτης στην λαχαναγορά. Από όλη αυτή τη σκληρή ζωή
είχε ένα κομπόδεμα για να μην αισθάνεται ανασφάλεια. Σε όλη την στρατιωτική του θητεία ξόδευε από λίγα προσπαθώντας να διατηρήσει το μικρό του κεφάλαιο. Όταν ζήτησε την κανονική του άδεια από την μονάδα του την πήρε ολόκληρη, {ένα μήνα τον οποίο δικαιούτο}, και στρώθηκε στην δουλειά. Τα χρήματα που έβγαλε δεν τα ξόδεψε όλα. Τα κατάθεσε στον τραπεζικό του λογαριασμό. Ονειρευόταν να ασχοληθεί με το εμπόριο. Ήθελε να ξεφύγει από την σκληρή ζωή και το μεροκάματο.Παράλληλα με τα όνειρα του, για το επαγγελματικό του μέλλον ενδιαφερόταν και για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Η δικτατορία διάνυε τον τρίτο χρόνο της , και παρά τις επί μέρους αντιστασιακές ενέργειες φαινόταν ακλόνητη. Η παρέα του Μάνθου ήταν παιδιά τα οποία είχε γνωρίσει στην Αριστερή νεολαία “Λαμπράκη”. Ήταν νέοι από εργατικές οικογένειες με λίγες σχολικές γνώσεις που διάβαζαν όμως ασταμάτητα για να βελτιώσουν το πνευματικό τους επίπεδο. Αρκετές φορές είχαν παρατηρήσει ότι τους παρακολουθούσε ένας αστυνομικός με πολιτικά του τοπικού τμήματος ασφαλείας. Παρά το ασφυκτικό πολιτικό πλαίσιο σχεδίαζαν ενταχθούν σε αντιστασιακή οργάνωση της εποχής, και να παλέψουν ενάντια στην καταπίεση της στρατιωτικής χούντας.

Κάποια ημέρα σένα καφενείο που καθόταν και απολάμβανε τον καφέ του,ο Μάνθος γνώρισε ένα ηλικιωμένο άνδρα. Είχε μάθει ότι πρόσφατα είχε βγει στην σύνταξη και πουλούσε το ελαιοτριβείο του στους Αρμένους Ρεθύμνου. Συμφώνησαν να το αγοράσει ο Μάνθος εφόσον θα τον βοηθούσε στην αρχή ο παλιός ιδιοκτήτης για να αποκτήσει εμπειρία.
Ο Μάνθος ζήτησε ένα δάνειο από την τράπεζα και αγόρασε καινούργια σύγχρονα μηχανήματα. Βρήκε πελάτες στην Γαλλία τυποποίησε το λάδι και άρχισε να το εξάγει. Οι δουλειές του ξεκίνησαν με καλές προοπτικές. Ξαφνικά πάγωσε όλη η Ελλάδα. Το ραδιόφωνο μετέδιδε ότι έγινε εισβολή των Τούρκων στο νησί της Αφροδίτης. Το καλοκαίρι του 1974, μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, σάπισε  η δικτατορία πανικόβλητη από τα εγκλήματα της. Ο Μάνθος στο πλαίσιο της γενικής επιστράτευσης, που κήρυξε το χουντικό καθεστώς  επιστρατεύτηκε  για δύο μήνες. Ο λόχος του στρατοπέδευσε στο χωριό Μόδι, γύρω στα είκοσι χιλιόμετρα έξω από την πόλη των Χανίων. Οι έφεδροι στρατιώτες ήταν έτοιμοι να πάνε στην Κύπρο να πολεμήσουν για την πατρίδα. Έβριζαν τους χουντικούς με πρώτο «τον σκύλο της ΕΣΑ» αντισυνταγματάρχη Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν ο αφανής κυβερνήτης της χώρας μας με ανδρείκελο πρωθυπουργό τον Αδαμάντιο Ανδουτσόπουλο. Αυτοί  με την πολιτική τους προκάλεσαν την επέμβαση των Τούρκων που ζητούσαν αφορμή να πατήσουν πόδι στο νησί. Οι έφεδροι στρατιώτες έμειναν στις σκηνές τους στο ξέφωτο να περιμένουν. Η εντολή ποτέ δεν δώθηκε.Τέλος η χούντα έπεσε και ήρθε από το Παρίσι ο πρώην πρωθυπουργός Κ.Καραμανλής όπου σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ο Μάνθος ήταν πλέον ελεύθερος για να συνεχίσει την ζωή του.

Η Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών Καλλιτεχνών και με την άξια για όλες της δραστηριότητές της εταιρίας και όχι μόνον που προσφέρει η Ακαδημαϊκός – λογοτέχνης και πρόεδρος κυρία Χρυσούλα Βάρα – Βαρβέρη έκδοσε ένα έργο τέχνης, ανθολόγιο ποίησης με τις εκδόσεις ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ. Το βιβλίο αυτό από την εξωτερική εμφάνισή του και μόνο προετοιμάζει τον αναγνώστη για το αξιόλογο περιεχόμενό του και για το πόσο πολύ σωστά έχει προσεχθεί. Με τη φωτογραφία της φωτισμένης Ακρόπολης και του Αυγουστιάτικου φεγγαριού.
Μέσα, γίνεται η παρουσίαση 179 αξιόλογων ποιητών με ένα ποίημά τους γραμμένο. Εξ’ αυτών είναι αρκετοί Χανιώτες που για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι τα Χανιά είναι πόλη των ποιητών. Οι ποιητές αυτοί με τα ποιήματά τους στέλνουν πολλά μυνήματα και ταξιδεύουν τον αναγνώστη, με τα σύννεφα, τα όνειρα και με τα φτερά της φαντασίας, σε ουρανούς, σε παραδείσους και πραγματικότητες που γεμίζουν την ψυχή και χαρίζουν απερίγραπτες εικόνες και συναισθήματα. Το έργο τέχνης αυτό μοιράζεται στα μέλη του συλλόγου και τα κοσμήσει και όλες σχεδόν τις βιβλιοθήκες, στα πανεπιστήμια και τις διάφορες υπηρεσίες.
Από τέτοιες αξιέπαινες προσπάθειες αναδεικνύονται τα γράμματα και οι τέχνες.

Μαρία Νικ. Γρυφάκη
Μέλος της Δ.Ε.Ε.Π.
Μέλος Κρητών Στιχουργών

Γράφει ο Χρήστος Ι. Πετράκης
Ο Βασίλης Χαρωνίτης είναι απρόβλεπτος!Εκεί που πρωτοπαρουσιάστηκε στο λογοτεχνικό στίβο ως ένας άρτιος και αισθαντικός ποιητής, που ειδικευόταν περισσότερο σε ποιήματα που απευθύνονται σε παιδιά (ίσως αποτέλεσμα της επαγγελματικής του ενασχόλησης με τον παιδόκοσμο, ως λειτουργός της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης), συνεχίζει με έξοχες λογοτεχνικές δημιουργίες, σχεδόν επί παντός λογοτεχνικού πεδίου, όπως ιστορικές βιογραφίες, θεατρικά κείμενα, ψυχολογικά – παιδαγωγικά κείμενα, ιστορικά – λαογραφικά έργα (όπως το μοναδικό δίτομο έργο «Η Κρήτη των θρύλων»), ιστορικά μυθιστορήματα, ιστορικά κείμενα εμπνευσμένα από τη μινωική, την κλασσική ή την αλεξανδρινή αρχαιότητα, μέχρι τη βιογραφία των μελών της… οικογένειας (με την ευρεία έννοια) από την οποία κατάγεται.
(Ο γράφων είχε τη χαρά και την τιμή να εικονογραφήσει τα βιβλία του Β.Γ. Χαρωνίτη «Η Κρήτη των θρύλων» και το μυθιστόρημα «Όλα για τη λευτεριά»).
Ο Χαρωνίτης εργάστηκε ως δάσκαλος στα Χανιά.
Παντρεύτηκε επίσης από τα Χανιά (την εξαιρετικά καλλίφωνη δασκάλα κ. Κλειώ Κουτουλάκη – Χαρωνίτη, που δραστηριοποιείται με άκρα επιτυχία στη «χορωδία Χανίων») και βεβαίως συνεχίζει να ζει στην πόλη μας.
Όμως η καρδιά του (σύμφωνα με το στίχο του τραγουδιού… «Η μισή καρδιά μου στην Κίνα βρίσκεται»)
Όχι μόνο η μισή αλλά το μεγαλύτερο μέρος της «στ’ Ανώγεια βρίσκεται»! Και συγκεκριμένα στον οικισμό των Ανωγείων «Σάσαρχα» (ή «Σείσαρχα»), όπου γεννήθηκε και έζησε σαν παιδί.
Και από αποδεικνύει περίτρανα το βιβλίο του «Τα Σαρχιανά» το οποίο είχαμε την απόλαυση να διαβάσουμε πρόσφατα.
Τα διηγήματα και οι μελέτες που περιλαμβάνονται στον παραπάνω τόμο είναι βαθύτατα εμποτισμένα από την παιδική ηλικία του Βασίλη Χαρωνίτη, η οποία συνέπεσε με τα φοβερά γεγονότα της γερμανικής εισβολής στην Κρήτη, στην επακολουθήσασα Γερμανοκατοχή, και στη μεγαλειώδη Αντίσταση του Κρητικού λαού, που παρουσιάστηκε με όλη τη δύναμη της Κρητικής Ψυχής, κυρίως στα ορεινά χωριά της Κρήτης.
«Τα παιδικά μου χρόνια τα σημάδεψε ο πόλεμος και τα σφράγισε η μάχη της Κρήτης.
Προτού σταθώ μπροστά σ’ εκείνη τη φωτιά, γελούσα με τον ουρανό, με τα πουλιά, με την καρδιά μου. Έπαιζα με τον άνεμο, και θαρρώ πως έρχονταν φορές που τον νικούσα. Είχα φίλους τα δέντρα, τη βροχή και το χιόνι. Γλεντούσα και τραγουδούσα μαζί τους. Ύστερα ήρθε ο πόλεμος…»
Η ματιά του Χαρωνίτη είναι ζωντανή, άμεση και διεισδυτική γι’ αυτή την πικρή περίοδο!
«…Κουρασμένοι όπως είμαστε καθίσαμε, άλλοι σε πέτρες, άλλοι κατάχαμα, όπου μπόρεσε καθένας και κοιτάζαμε τριγύρω χωρίς να μιλούμε.
-    Ένα μωρό άρχισε να κλαίει και η σπηλιά γέμισε από τις σπαραχτικές φωνές του.
-    Σώπασε το μωρό, γιατί θα μας ακούσουνε, είπε μια γυναίκα στη μάνα του.
Το μωρό εξακολουθούσε να κλαίει.
-    Κλείστου το στόμα! ακούστηκε μια άλλη φωνή…»
Από τα θαυμάσια κείμενα αυτά του Χαρωνίτη δεν λείπει και το χιούμορ. Όταν απαντά μ’ ένα ξερό «όχι» στις ερωτήσεις του καθηγητή αν γνωρίζει Γεωγραφία, Φυσική, Ιστορία, Πειραματική, Ιστορία και Θρησκευτικά, ο καθηγητής αγριεμένος φωνάζει:
-    Κι αμ’ ίντα διάολο γυρεύεις επαέ;…
(Πέρασε όμως στις… εισαγωγικές εξετάσεις του Γυμνασίου γιατί ήξερε να διαβάζει καλά και να λογαριάζει!)
Παρά το ότι βρέθηκε σε άκρα αμηχανία όταν έπρεπε να γράψει έκθεση «Πώς περνώ την Κυριακή» επειδή «… το θέμα της έκθεσης μου ήταν ακατανόητο. Για μένα όλες οι μέρες ήταν ίδιες…»)
Απολαυστικό είναι και το διήγημα «Ο σύντεκνός μου ο αζύγυρος».
(Ελπίζω να μην είναι και οι μεταγενέστεροι συντέκνοι του Χαρωνίτη σαν τον πρώτο, τον αζύγυρο…)
Γενικά και σύμφωνα με την ταπεινή μου γνώμη, πρόκειται για το καλύτερο και απολαυστικότερο βιβλίο του λογοτέχνη κ. Β. Χαρωνίτη, απ’ όσα έχει γράψει μέχρι σήμερα.
Μέχρις ότου (φυσικά!) θα υπάρξει το επόμενο καλύτερο!…

Το νέο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη «Καιρός σκεπτικός» παρουσιάστηκε απόψε, παρουσία πλήθους κόσμου, με έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο, στο καφέ Ενετικό στο Ηράκλειο.
Την εκδήλωση διοργάνωσε το βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης σε συνεργασία με τις Eκδόσεις Καστανιώτη. Για το βιβλίο και τη συγγραφέα μίλησε ο Ζαχαρίας Κατσακός, Φιλόλογος, Κριτικός Λογοτεχνίας.

Με την «αίσθηση του επείγοντος» έγραψε η Ιωάννα Καρυστιάνη τις ιστορίες του βιβλίου της «Καιρός σκεπτικός», για να πιάσει το σφυγμό μιας κοινωνίας σε βαθύτατη κρίση.

Γραμμένα σε παπαδιαμαντικούς τόνους, με τρυφερότητα αλλά και με έναν αιχμηρό ρεαλισμό, τα διηγήματα της Καρυστιάνη, αφουγκράζονται οικείους χαρακτήρες που επιζητούν να σπάσουν το φράγμα της μοναξιάς τους, πολιορκημένοι από μια δύσκολη πραγματικότητα.

Πηγή: Cretalive

Γράφει ο δημοσιογράφος της Διασποράς απ’τη Μελβούρνη Αλφρέδος Κουρής,  ΟΑΜ
Είχα την τιμή και την τύχη, η Πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Λ –Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και Καλλιτεχνών- να μου ταχυδρομήσει το θαυμάσιο και πολύτιμο βιβλίο της που κυκλοφόρησε την ημέρα της « ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ» στη κατά-μεστη αίθουσα του “ Πνευματικού Κέντρου ” του Δήμου Αθηναίων, γιά τα 30 χρόνια από την ίδρυση της Δ.Ε.Ε.Λ.και όχι μόνο της είμαι ευγνώμων,γιά το βιβλίο της αυτό το τόσο σπουδαίο που μου έστειλε  γιά να το διαβάσω,αλλά και γιά να το αξιολογήσω  κι’όλας, ως ένας από τους παλαίμαχους δημοσιογράφους της Διασποράς και παλαιό  μέλος της Δ.Ε.Ε.Λ. ,όπως μου ετόνισε στην αφιέρωσή της.
Το βιβλίο είναι εκδόσεις: ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ ,Αλ.Παναγούλη 28,Τ.Κ.142 31 Νέα Ιωνία.
Στην επιβλητική αίθουσα του « Πνευματικού Κέντρου » του Δήμου Αθηναίων εμίλησε η εκλεκτή διανοούμενη–Φιλόλογος Κα Μαρία Φράγκου-Κυπραίου γιά το βιβλίο της Προέδρου και Ιδρύτριας της Δ.Ε.Ε.Λ. Χρυσούλας Βαρβέρη- Βάρρα,με θερμά και βαθυστόχαστα λόγια και είπε τα εξής,που αναφέρονται και στη σελίδα 11 του βιβλίου της ,τα οποία κι’εγώ επικροτώ και αντιγράφω λέξη προς λέξη :
«Κυρία Πρόεδρε,Βρισκόμαστε σήμερα όλοι εδώ,άνθρωποι του πνεύματος και της Τέχνης, γιά να τιμήσουμε τα 30 χρόνια πολύτιμης προσφοράς σας στα γράμματα και τις Τέχνες. Σε μιά κοινωνία που παραπαίει ανάστερη, μέσα σε αστραπές διαφθοράς, υλίσμού,συμφέροντος, καταρράκωσης της ανθρώπινης υπόστασης , εσείς προσφέρετε με ανιδιοτέλεια,μόχθο και πάθος έργο,δημιουργικό,ουσιαστικό.
Μέσα στο σημερινό κυκεώνα της πνευματικής γύμνιας και  της  ψυχικής αλητείας,
προσφέρετε στους πνευματικούς ανθρώπους την Ελπίδα γιά περισσότερο Φως.  Η παγκόσμια κουλτούρα σας τιμά ιδιαιτέρως. Το αξίζετε άλλωστε δικαιωματικά από το πραγματωμένο έργο σας.»
Στη σελ.9 του βιβλίου,η Χρυσούλα Βαρβέρη-Βάρρα αναφέρει πως σκέφθηκε μαζί με τον αείμνηστο ποιητή Φοίβο Δέλφη to 1981, να ιδρύσουν την Επιτροπή Λογοτεχνών και την ΑΚΑΔΗΜΙΑ “ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ”, η οποία  επί Δημαρχίας Μιλτιάδη
’Εβερτ κι’Αντιδήμαρχο το Σταύρο Ξαρχάκο,πήραν την άδεια να στεγάζουν αρχικά
την « ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ » στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, Ακαδημίας 50
και εκεί κάθε χρόνο να κάνουν την « ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ »  και να τους  δίνουν
τα διπλώματα της  ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ  «  ΘΕΑ  ΑΘΗΝΑ  » .
Οι πρώτοι ιδρυτές της Επιτροπής Λογοτεχνών «Θεά Αθηνά» με πρόεδρο την Χρυσούλα Βαρβέρη –Βάρρα ήσαν : ο Γιώργος Πετρόπουλος,η Ελένη Θεολογίδου-
Βελησσάρη,η Αμαλία Ράπτη, ο Ανώγης Μέγας,η Γεωργία Φουρκιώτη,η Δώρα Σοφιανίδου,η Κατερίνα Τσαλίκη, η Μαρία Πατσάλη και άλλοι .
Αργότερα το 1992 γράφει στο βιβλίο της η δραστήρια Πρόεδρος μας , μετονόμασε
με απόφαση των μελών της, και υπόδειξη εκπροσώπου του ΥΠ.ΠΟ το μεγάλο και δραστήριο λογοτεχνικό σωματείο με νέα ονομασία : « Διεθνής Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών » (Δ.Ε.Ε.Λ.), η οποία μετονόμασε την «Ημέρα Ποίησης» σε « ΔΙΕΘΝΗ ΓΙΟΡΤΗ  ΠΟΙΗΤΩΝ » ( αγγλικά: “International Celebrations of Poets”) και έτσι θα εορτάζoυν στο εξής οι ‘Ελληνες κι οι Ξένοι φίλοι μας τις Πολιτιστικές Ολυμπιάδες μας στην Ελλάδα.Το νέο αυτό βιβλίο, με πάνω από 200 ποιήματα λογοτεχνών και
δέκα έργα Καλλιτεχνών,εκ των οποίων ποιητών από την Αυστραλία ήσαν οι εξής ομογενείς: Ιωάννα Λιακάκου, Ξενοφού Γεωργία, Παπαζώη Λούλα και εγώ με το ποίημά μου στη σελίδα 91:“Υμνος γιά τα χρυσά μας χρόνια έγγαμου βίου ” που δημοσιεύθηκε στο“Νέο Κόσμο”στις 14/2/2004,την ημέρα του “Valentine Day”!

ΑΛΦΡΕΔΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΡΗΣ,ΟΑΜ

Η εξίσωση της Αλήθειας δεν είναι τίποτα χωρίς την συνιστώσα της Αγάπης. Και χωρίς την διεκδίκηση της Αγάπης, η Αλήθεια μένει κενή νοήματος. Αυτό φαίνεται πως το γνωρίζει πολύ καλά η Ιωάννα Καρυστιάνη και το καταθέτει στο καινούργιο βιβλίο της με τίτλο “Καιρός σκεπτικός”, που κυκλοφορεί από τον Καστανιώτη και έρχεται στην κατάλληλη εποχή για να μας αποδείξει ότι μέσα στα τόσα βάσανα και προβληματά μας – που δεν έχουμε και την ευθύνη τους σε πολλές περιπτώσεις – μπορεί και πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, να μην μας πάρει ποτέ από κάτω. Κούφια λόγια, θα μου πείτε. Ίσως… Αλλά υπάρχει ένας χαρακτήρας στο έργο που παλεύει και αποδεικνύει το αντίθετο και μας προσκαλεί να περπατήσουμε τον κοινό δρόμο της παραπάνω εξίσωσης….
Ο “Καιρός σκεπτικός” είναι μία σειρά διηγημάτων με χρόνο δράσης τα περσινά Χριστούγεννα της κρίσης που μόλις ένα ανεκτά μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού στην Ελλάδα είχε αρχίσει να αντιμετωπίζει τα πρώτα προβλήματα και τις πρώτες επιθέσεις στα δικαιώματα του. Σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο κινούνται οι ιστορίες της Καρυστιάνη όπου προσπαθούν όχι μόνο να αναπαραστήσουν καταστάσεις που όλοι λίγο – πολύ έχουμε βιώσει αλλά να μας ταξιδέψουν στον εσώτερο ψυχολογικό κόσμο των πρωταγωνιστών τους και να καταγράψουν τον τρόπο σκέψης  και δράσης τους. Ανθρώπων που μπορεί να είμαστε εμείς ή ο γειτονάς μας ή και εσύ που τώρα διαβάζεις αυτή την άθλια παρουσίαση…
Η επικοινωνία. Να ποιό είναι το βασικό στοιχείο που κινδυνεύει να χαθεί από την κοινωνία μας, που όσο και να μοιάζει διευρυμένη και βεβαιωμένη κατάκτηση στον κόσμο του Διαδικτύου άλλο τόσο μοιάζει ανέφικτη και υπό καταστολή. Αυτό το στοιχείο θέλει να καταστήσει αέναο και αιώνιο η Καρυστιάνη με την φετινή κατάθεση ψυχής της. Μια σειρά χριστουγεννιάτικων ιστοριών πέρα και μακριά από τα γραφικά στερεότυπα του παρελθόντος, μια σειρά “δοκιμίων” για να “μάθουμε να μιλάμε απλά”….

Ειρηναίος Μαράκης

http://logotexnia-ch.blogspot.com/

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας διοργανώνει εκδήλωση – συνομιλία (για) με την ποίηση της Βικτωρίας Θεοδώρου και του (μακαριστού) Μάνου Λουκάκη, η οποία θα γίνει στην Αίθουσα ΑΝΔΡΟΓΕΩ του Δήμου Ηρακλείου τη Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012, στις 6.30 μ.μ.
Για την ποίηση της Βικτωρίας Θεοδώρου θα μιλήσουν η Ευθαλία Μπουκουβάλα και η Ειρήνη Σπανουδάκη.
Για την ποίηση του Μάνου Λουκάκη θα μιλήσουν ο Τηλέμαχος Μουδατσάκης και ο Βασίλης Ζεβελάκης.
Θα γίνουν παρεμβάσεις και καταθέσεις μαρτυριών από το κοινό.

ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Η ζωή κυλάει με μεγάλη ταχύτητα και κάποια στιγμή χωρίς καλά καλά  να το συνειδοτοποιήσει κανείς, ξυπνάει με κατάλευκα μαλλιά,κι αναπολεί τα περασμένα.Ο ηλικιωμένος σκέπτεται το παρελθόν διότι “έχει φάει τη ζωή με το κουτάλι”, αντίθετα ο νέος δεν έχει παρελθόν, αλλά ονειροπολεί  το μέλλον που έχει  μπροστά του. Μέσα και εργαλεία που χρησημοποιούσαν οι παλιότεροι αγροτικοί κι όχι μόνο  πληθυσμοί, τα βρίσκετε σήμερα σε λαογραφικά μουσεία, και μουσεία βιομηχανικής αρχαιολογίας.Είμαι γεννημένος το 1948 και δεν θυμάμαι το νερόμυλο, και τα παιδιά μου δεν γνώρισαν τα κάρα , το αργαλειό ή το αλέτρι που όργωναν οι αγρότες τα χωράφια τους. Περιγράφω -για να γνωρίσουν οι νεότεροι, εικόνες από τα Χανιά, την πόλη του 60, και να θυμηθούν οι παλιότεροι¨ Στην δεκαετία του 60 θυμάμαι στην πόλη των Χανίων τα μικρά κάρα που τα τραβούσε ένα άλογο με το αναβάτη του .Τα χρησιμοποιούσε ο αγροτικός πληθυσμός, για να μεταφέρει τα αγροτικά του προϊόντα στα εμπορομανάβικα χονδρικής πωλήσεως, έξω από την Δημοτική αγορά των Χανίων, ή σε ένα είδος λαϊκής που ονομαζόταν¨ «Υπαίθριος Αγορά Παραγωγών»,γιατί τότε δεν υπήρχαν λαϊκές στις συνοικίες, και βρισκόταν δίπλα στην Πυροσβεστική, εκεί που είναι τώρα το Δημοτικό πάρκινγκ. Εκτός από τα μικρά κάρα υπήρχαν και τα μακρύκαρα- κάρα μακρόστενα ζεμένα συνήθως με δύο άλογα, τα οποία χρησιμοποιούντο ως φορτηγά και μετέφεραν τσιμέντα κι άλλα εμπορεύματα, από τα μικρά φορτηγά πλοία τα μότορ σιπς που ερχόταν στο παλιό λιμάνι. Η δεκαετία του 60 ήταν δεκαετία ανάπτυξης αλλά ταυτόχρονα, και μαζικής μετανάστευσης. Οι αγροτικοί πληθυσμοί λιμοκτονούσαν. Ζούσαν σε σπίτια χωρίς δρόμους, χωρίς ρεύμα χωρίς τουαλέτες χωρίς κεντρική θέρμανση και ύδρευση. Παράλληλα στις προηγούμενες δεκαετίες και μέχρι τότε, δεν υπήρχε ή μέθοδος της αντισύλληψης στις γυναίκες , ούτε χρησιμοποιούσαν προφύλαξη οι άνδρες, με αποτέλεσμα να κάνει σχεδόν 10 και 12 παιδιά κάθε οικογένεια, από τα οποία πολλά από αυτά πέθαιναν λίγο μετά την γέννα. Όσοι χωρικοί κατέβαιναν στην πόλη αν είχαν λίγα χρήματα αγόραζαν κανένα παλαιό σπίτι στην παλιά πόλη, ή έκτιζαν ένα αυθαίρετο μικρό κτίσμα στις παρυφές της πόλης.  Στο παλιό λιμάνι των Χανίων υπήρχε οργασμός δραστηριοτήτων. Από τα φορτηγά καράβια ξεφόρτωναν οι λιμενεργάτες με γερανούς τα εμπορεύματα. Πιο κάτω οι ψαρότρατες  με πλήρωμα ντόπιο πληθυσμό, φτωχούς ναυτεργάτες από διάφορα χωριά, άλλες έφευγαν παίρνοντας προμήθειες τρόφιμα για το πλήρωμα και παγοκολώνες, για τα ψάρια που θα έπιαναν στα δίκτυα τους, και άλλες ερχόταν από την Αφρική. Ήταν τιγκαρισμένες συνήθως  οι ψαρότρατες με ολογέμιστα  τα αμπάρια τους με μεγάλο αριθμών τελάρων πρώτων ψαριών, που αφθονούσαν τότε στις ακτές της Μεσογείου. Όταν ερχόταν οι ψαράδες από το ταξίδι τους δεν παρέλειπαν να επισκεφθούν και τους οίκους ανοχής της οδού Μίνωος, έναντι της Ανατολικής Τάφρου για ένα γρήγορο  «άδειασμα.» Τα μαγειρεία πέριξ του λιμεναρχείου υποδεχόταν τους λιμενεργάτες  και τα πληρώματα των καϊκιών και των φορτηγών, για ένα κρασί στο διάλλειμα, και τα καφενεία για τσικουδιές και καφέδες. Λίγα μέτρα παρακάτω ήταν ένα τελωνειακό φυλάκιο με ένα βλοσυρό τελωνοφύλακα και ακριβώς απέναντι το μεγάλο παραδοσιακό κτίριο του τελωνείου Χανίων. Λίγα τα ταξί τότε στην πόλη, τα αναπλήρωναν στο μεταφορικό τους έργο οι άμαξες που είχαν στέκι έξω από το Α/ γυμνάσιο αρένων. Την εποχή εκείνη υπήρχε πλήθος πλανοδίων μικροπωλητών στους δρόμους, -μη βρίσκοντας άλλη παραγωγική εργασία,- παιδιά και οικογενειάρχες πουλώντας σχεδόν  τα πάντα στους πάντες.  Στην οδό Χατζημιχάλη Γιάνναρη λειτουργούσε το οινοπωλείον -ταβέρνα¨ «η βουλή.» Ήταν έμφορτο από βαρέλια με εκλεκτό κρασί παλαιό και της ίδιας χρονιάς , για όλα τα γούστα. Είχε διακόσμηση λαϊκών καλλιτεχνών με απεικονίσεις
λαϊκών τύπων με μουστάκι να ευφραίνονται από τον γευστικό οίνο που¨ κατά το λαϊκό γνωμικό «ευφραίνει την καρδίαν και την  κοιλίαν.» Η σπεσιαλιτέ της «βουλής» ήταν τα μπακαλιαράκια όπου τότε ήταν πολύ φθηνά, και τα τιμούσαν δεόντως οι Χανιώτες. Ο κόσμος επίσης τα βράδια συνωστιζόταν σε ουρές, έξω από τους κινηματογράφους της πόλης για να δει τους αγαπημένους του πρωταγωνιστές των Ελληνικών ή ξένων ταινιών.

Α’ Βραβείο
Παραμύθι της Μαρίας Ν. Γρυφάκη
Γράφει η κ. Χρυσούλα Βαρβέρη – Βάρρα
Το παιδικό παραμύθι της Μαρίας Γρυφάκη μοιάζει σαν δοκιμιακή μελέτη για την πνευματική, φυσιολογική εξέλιξη του παιδιού. Ειδικά είναι αδιαμφισβήτητο λειτούργημα.
Ο μεστός και τρυφερός λόγος της γεμίζει την παιδική ψυχή με γαλήνη και χαρά. Είναι ένα ευλογημένο παραμύθι που με τις απλές καθημερινές του εικόνες δίνει με την αφήγηση της δημιουργού την ελπίδα της ζωής.
Η Μαρία Γρυφάκη, σαν συγγραφέας Βιβλίου Παιδικού, κατορθώνει μια θαυμάσια δημιουργική σύνθεση που αναδεικνύει και πολλά λαογραφικά στοιχεία συμβάλλοντας στον εμπλουτισμό γνώσης του παιδιού. Πεζός λόγος, εικόνες χαρούμενες της καθημερινότητας, ποιητική έκφραση που δημιουργούν νότες για παιδικά τραγούδια.
Γράφει στη σελίδα 83 του παραμυθιού της η ποιήτρια και συγγραφέας Μαρία Γρυφάκη:
«Όταν η Ελευθερία ζει στη φύση, στις εναλλαγές των εποχών, την άνοιξη με τα λουλούδια, τον ερχομό των χελιδονιών και με τα πουλιά να χτίζουν τις φωλιές τους. Το καλοκαίρι με τη ζέστη, τα φρούτα και τους διάφορους καρπούς, το φθινόπωρο με την προετοιμασία για τον χειμώνα και το πέσιμο των φύλλων από τα δέντρα και το χειμώνα με το κρύο, τις βροχές και το χιόνι».
Η σελίδα 83 κλείνει φυσικά με τον Άγιο Βασίλη με τα δώρα να περπατάει μέσα στα χιόνια της χαράς, για τα Παιδιά.
Η αγάπη της για τα ζώα, τα πουλιά και τα λουλούδια βοηθά τα παιδιά να γνωρίσουν ουσιαστικά το ΜΕΓΑΛΟ ΚΙ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ της ζωής. Έτσι το παιδί μέσα από ένα καλό παραμύθι γίνεται, θα γίνει περισσότερο έξυπνο και φυσιολογικό.

Χρυσούλα Βαρβέρη – Βάρρα
Πρόεδρος της ΔΕΕΛ – Ακαδημαϊκός

Aφιερωμένο στους συναγωνιστές της Χαλυβουργίας και όπου ξεδιπλώνονται αντιστάσεις
“Με τη Μάγια να τον οδηγεί, περπάτησε ξανά προς την αντίθετη κατεύθυνση τα λίγα μέτρα που τον χώριζαν από το σπιτάκι: ο Λιεφ Νταβίντοβιτς ήξερε πως ακόμα του έμενε ζωή, καθώς και σφαίρες για να ρίξει.”

Δεν είναι η πρώτη φόρα που η δολοφονία του Τρότσκι από τον σταλινικό πράκτορα Ραμόν Μερκαντέρ γίνεται αντικείμενο μυθοπλασίας, από τον κινηματογράφο με τους Ρίτσαντ Μπάρτον και Αλέν Ντελόν στους αντίστοιχους ρόλους, στο The Assassination Of Trotsky  μέχρι τη λογοτεχνία με τον  δεύτερο θάνατο του Ραμόν Μερκαντέρ  από τον Ισπανό συγγραφέα Χόρχε Σεμπρούν αλλά είναι η πρώτη φορά που προσπαθείται να δωθεί μια σοβαρή απάντηση για το τί πήγε λάθος και χάθηκε η “μεγάλη ουτοπία του 20ού αιώνα”, η οικοδόμηση του Σοσιαλισμού και της αταξικής κοινωνίας. Αυτό το δύσκολο και ενίοτε επικίνδυνο εγχείρημα αντιμετωπίζει ο βραβευμένος με Χάμετ  Κουβανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Λεονάρδο Παδούρα στο καινούργιο μυθιστορημά του με τίτλο Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά (τίτλος δανεισμένος από διήγημα του Ρέιμοντ Τσάντλερ) που κυκλοφορεί από τον Καστανιώτη.
Βέβαια, κατά η γνώμη μας, οι απαντήσεις που θα περίμενε κανείς δεν δίνονται και ίσως θα ήταν παράλογο και υπερβολικό να περιμένουμε κάτι τέτοιο από ένα μυθιστόρημα, αλλά δεν μπορούμε να παραλείψουμε και την λανθασμένη αφετηρία που ξεκινά ο συγγραφέας και το alter ego του στο βιβλίο ο αφηγητής Ιβάν: μιλάει για “ουτοπία” κάτι που δεν ισχύει εφόσον γνωρίζουμε, τουλάχιστον οι τακτικοί αναγνώστες της Εργατικής Αλληλεγγύης το ξέρουν καλά, υπήρξαν πολλοί σοβαροί λόγοι για το πνίξιμο στα γεννοφάσκια της ουσιαστικά, της υπόθεσης της Επανάστασης – ήττα στη Γερμανία, άνοδος της γραφειοκρατίας στη Ρωσία κτλ. Ούτως ή άλλως οι απαντήσεις έχουν ήδη δωθεί και αρκεί κανείς να διαβάσει το έργο του Τρότσκι Προδομένη Επανάσταση και την βιογραφία του από τον Τόνι Κιφ. Όμως αυτό δεν μειώνει καθόλου την αξία του βιβλίου, το οποίο μέσα από τα μάτια των τριών βασικών του πρωταγωνιστών – Τρότσκι, Μερκαντέρ, Ιβάν – επιχειρεί ένα δύσβατο ταξίδι μέσα στην δεκαετία του ΄30 που παίζονταν το μεγάλο στοίχημα για την ανθρωπότητα: εργατική επανάσταση ή φασισμός; αλλά παράλληλα και μια γνωριμία με τον εσωτερικό κόσμο των κεντρικών χαρακτήρων του που είτε υπερβαίνουν εαυτόν για την υπόθεση της εργατικής επανάστασης όσο κι αν ο κίνδυνος της δολοφονίας είναι κάτι περισσότερο από ορατός, είτε συνθλίβονται κάτω από την πίεση ενός αδίστακτου συστήματος που διεστρεβλώνει κάθε επιθυμία για ουσιαστική δράση και την υποτάσσει στην υπηρεσία των δικών του οικονομικών και διπλωματικών συμφερόντων, όπως έκανε ο κρατικός καπιταλισμός στη Ρωσία. Υπό αυτό το πρίσμα ο συγγραφέας δεν αισθάνεται απέχθεια αλλά μάλλον οίκτο για τον δολοφόνο Ραμόν Μερκαντέρ που ενώ ξεκίνησε ως στρατιώτης των Δημοκρατικών στην Ισπανική Επανάσταση κατέληξε μια χωρίς σκέψη δολοφονική μηχανή αν και σε πολλά σημεία ο συγγραφέας μας δείχνει κι άλλες πτυχές του χαρακτήρα του, πιο αγνές ή πιο ευαίσθητες, ώστε να κρίνουμε μόνοι μας. Από την άλλη, ο Τρότσκι είναι ένας ζωντανός άνθρωπος που δεν αγιογραφείται, με τους φόβους του, τα πάθη του – θαυμάσιες οι σελίδες για την σχέση του με τη Ναταλία Σεντόβα και την Φρίντα Κάλο – τις συγκρούσεις του με τους σταλινικούς αλλά και τον γιο του Λιόβα, πάντα ταγμένος όμως στην υπόθεση ανοικοδόμησης του επαναστατικού κινήματος σε πλήρη αντίθεση με τον ανελέητο και υπολογιστή Ορεσίβιο (Στάλιν) που δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε στους πιο κοντινούς ανθρώπους του. Έκπληξη αποτελεί ο χαρακτήρας του Ιβάν, τελευταίου θεματοφύλακα της ιστορίας όπως την έμαθε από ένα μυστηριώδη ξένο (τον Ραμόν;) που συνάντησε κάποια καλοκαίρια στους απογευματινούς περιπάτους του και δεν ξαναείδε μετά από μια περίοδο, που γνωριζε εκ των έσω(;) την υπόθεση της δολοφονίας του Τρότσκι, ο οποίος αποτελεί βασικό εκπρόσωπο της σύγχρονης Κούβας που κάτω από την επιρροή της Μόσχας διέγραψε μια πορεία αλλοίωσης του πραγματικού νοήματος της Επανάστασης, που οικοδόμησε μια άρχουσα τάξη με κληρονομική εξουσία, που μέχρι σήμερα απολαμβάνει τις παραλίες της τουριστικής περιοχής του Βεραδέρο – ακριβής κι απρόσιτης για τους ντόπιους – που εξουσιάζει και κατευθύνει με απολυταρχικότητα κάθε στιγμή της κοινωνικής και προσωπικής ζωής, χαρακτηρίζει ως εγκλήματα κατά της Επανάστασης καταστάσεις και επιθυμίες όπως την ομοφυλοφιλία, που όμως στα πρώτα χρόνια της Ρώσικης Επανάστασης είχε αναγνωρισθεί ως δικαίωμα, που έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στην τέχνη και την λογοτεχνία ακολουθώντας το δόγμα του “σοβιετικού ρεαλισμού” και καταπνίγοντας κάθε πρωτοπορία (όπως στην συγγραφική περιπέτεια του Ιβάν που έρχεται σε πλήρη παράθεση με την αυτοκτονία του Μαγιακόφσκι) γεγονότα που ο ίδιος ο Παδούρα έχει νιώσει στο πετσί του. Υπό αυτό το πρίσμα έχουμε ένα ιστορικό ντοκουμέντο με ψήγματα αυτοβιογραφίας.
Η αστυνομική πλοκή εδώ δεν ακολουθεί τον κλασικό δρόμο: φόνος – ανακάλυψη του εγκληματία και αδιαφορία για τους λόγους του εγκλήματος που συχνά ακολουθεί μέχρι σήμερα η αμερικάνικη σχολή του είδους αλλά μάλλον την πιο ευρωπαϊκή τάση του “γνωρίζουμε τον δολοφόνο και ερευνούμε τα αίτια και τις αφορμές που τον οδήγησαν στο έγκλημα”, το οποίο έχει δώσει την μεγάλη ευχέρεια να αποτελέσει τα τελευταία χρόνια το αστυνομικό μυθιστόρημα το σύγχρονο κοινωνικό καταγγελτικό έπος του 21ου αιώνα. Κι αυτό είναι πιστεύουμε το στοίχημα του συγγραφέα: καταγγελία μιας εποχής που ορισμένοι υπερασπίζονται μέχρι σήμερα – με λανθασμένες, το λιγότερο, αποκαταστάσεις και συλλυπητήριες επιστολές σε δικτάτορες μόνο κατ’ όνομα κομμουνιστές… και μια ελπιδοφόρα προσπάθεια να ανακαλύψουμε μόνοι μας αλλά και συλλογικά την πραγματική ουσία της Επανάστασης, να μάθουμε από τα “λάθη” των προηγούμενων και να δράσουμε από την αρχή…
Δεν πρέπει να παραλείψουμε, ότι είναι ένα έργο με όλες τις αρετές ενός καλού μυθιστορήματος το οποίο ρέει σαν νεράκι – θα το διαβάσετε πολύ εύκολα παρόλο τις σχεδόν εφτακόσιες σελίδες του, με ωραίες εικόνες από τους τόπους δράσης των πρωταγωνιστών, πολύ όμορφα αποτυπωμένες από την πένα του Παδούρα, το οποίο μπορεί να μας βάλει κατευθείαν στο συναίσθημα της μοναξιάς και της εξορίας του Τρότσκι – αποτελώντας ίσως και το καλύτερο κομμάτι του. Αλλά “Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά”  είναι περισσότερο ένα μυθιστόρημα για την περιπέτεια της γραφής και πόσο εξαρτημένη είναι, θέλει ή δεν θέλει, από τις κοινωνικές καταστάσεις και αναγκαιότητες. Αποτελεί μια ελεγεία στους αγώνες των απλών ανθρώπων που στο πρόσωπο του Τρότσκι, του Ραμόν και του Ιβάν εικονίζονται οι ελπίδες και οι διαψεύσεις των ονείρων όχι μιας ή δύο γενιών αλλά μιας ολόκληρης τάξης, της εργατικής που και σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών έχει να αντιμετωπίσει το ίδιο δίλημμα: βαρβαρότητα του καπιταλισμού και φασισμός ή σοσιαλιστική επανάσταση και αληθινός πολιτισμός;

Ειρηναίος Μαράκης
Χανιά  Κρήτης

ΑΡΤΟ ΠΑΑΖΙΛΙΝΝΑ «ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ» “ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ”
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
Λίγα λόγια    για τη λογοτεχνία στην Φιλανδία «Το πρώτο Φινλανδικό αναγνωστικό εκδόθηκε το 1543 από τον Mikael Die Agricola. Η Kalevala, το πρώτο Φινλανδικό εθνικό έπος, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1835.  H σύνταξη και επιμέλεια έγινε από τον Elias Lönnrot , στη βάση των επικών δημοτικών ποιημάτων που είχε συλλέξει στη Φινλανδία και την Καρελία της βορειοδυτικής Ρωσίας.  Ο συγγραφέας, ποιητής και δραματουργός  Aleksis Kivi (1834–1872) θεωρείται γενικώς ο εθνικός συγγραφέας της Φινλανδίας , και το καινοτόμο του μυθιστόρημα  Οι Επτά Αδελφοί (1870) αποτελεί ένα από τους ακρογωνιαίους λίθους της Φινλανδικής λογοτεχνίας.    Πολύ γνωστός επίσης είναι ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων και εικονογράφος  Tove Jansson (1914–2001),  δημιουργός των δημοφιλών βιβλίων Moomin.»

Βιογραφικό και κριτικές
“Ο  Άρτο Πααζιλίννα γεννήθηκε το 1942 , στην Κίτιλα της Φιλανδίας. Από το 1963 εργάζεται ως εκδότης σε εφημερίδες περιοδικά και ραδιόφωνο. Είναι πολύ δημοφιλής στη χώρα του, όπου έχει και λέσχη θαυμαστών. Επίσης έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία. Τα μυθιστορήματα του βρίσκονται στην κορυφή των πωλήσεων της Φιλανδίας, εδώ και είκοσι χρόνια, και οι κριτικές που έχει λάβει είναι διθυραμβικές. Πολλά από αυτά έχουν μεταφραστεί  κι έχουν προσαρμοστεί κινηματογραφικά. Το  «ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ» έχει μεταφραστεί στη Γαλλία , Γερμανία, Ιταλία, Σουηδία, Δανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, και Εσθονία. Καταπιάνεται με τολμηρά θέματα, αλλά τα πραγματεύεται με καυστικό χιούμορ. Δεν προσπαθεί να στείλει μηνύματα ,απλά θέλει να οδηγήσει τον άνθρωπο στις ρίζες του. Δεν φοβάται την απόρριψη και δεν προσπαθεί να αρέσει. Ορισμένες κριτικές γράφουν¨  Το «πέρα από τα όρια είναι μια ψυχογραφία του ανθρώπου κωμική, και την ίδια στιγμή σκληρά σατιρική.» Bruno Brunet  “Ένα περιπετειώδες κλασικό ευθυμογράφημα. Μόνο  σε πολύ απόμακρες γεωγραφικά περιοχές, μπορεί να ξαναγραφεί κάτι παρόμοιο.»Deutsce Welle
«Το αιχμηρό χιούμορ του Πααζαλίννα βάζει τον κόσμο της υποκρισίας στην θέση του. Καταφέρεται εναντίον του συστήματος της διοίκησης, της επίσημης εκκλησίας, της παντοδυναμίας των γιατρών. Παίρνει το μέρος τω αδυνάτων ποτέ των δυνατών.»Die neue Furcse

Φιλανδία  λίγο μετά τον πόλεμο
Στοιχεία του Μύθου
«Όσο κι αν το ήθελαν κανένας ποτέ  δεν μπόρεσε να μάθει γιατί αυτός ο άνθρωπος έφυγε από τον τόπο του. Εκεί στο χιονισμένο χωριό του βορρά προσπάθησε με νύχια και με δόντια να ξαναφτιάξει την ζωή του. Θα έλεγε κανείς πως τα κατάφερε . Ως και ο έρωτας ήρθε να τον ζεστάνει. Ήταν όμως τόσο διαφορετικός? Ξεχώριζε από μακριά και η συμπεριφορά του τάραζε την ηρεμία του μικρόκοσμου της περιοχής. Αυτός ήθελε να μοιραστεί πολλά μαζί τους. Τις χαρές τις λύπες τον ενθουσιασμό του. Εκείνοι έπαιρναν από αυτόν ότι τους βόλευε. Για τα άλλα –τα ανθρώπινα-τον άφηναν στην μοναξιά του. Μέχρι που τον απομόνωσαν . Κι έφτασε πέρα από τα όρια. Τότε η δυνατή φωνή το παράπονο του έγινε ουρλιαχτό. Όμως και πάλι κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει. Ένας μύθος για τον φόβο που προκαλεί η μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου. Μια αλληγορία για την αυτοκρατορία των μετρίων και την χαμένη αθωότητα.»
Ο Γκούναρ Χάτουνεν ήταν ένας πανύψηλος Φιλανδός χωρικός όπου είχε πάει στο πόλεμο , έζησε την φρίκη του πολέμου, δεν την άντεξε όπως και τόσοι άλλοι που επιστρέφουν συντρίμμια – ερείπια, και ασθένησε ψυχολογικά. Η ασθένεια του ήταν η αιτία, αλλά και η έλλειψη συνείδησης ότι ασθενούσε, για να προβεί σε θεραπευτική αγωγή ,και έτσι με την περίεργη και επιθετική συμπεριφορά του έγινε ο απόκληρος του μικρού χωριού, στο οποίο ως άγνωστος εγκαταστάθηκε, επισκεύασε ένα εγκαταλειμμένο νερόμυλο κι άρχισε να τον λειτουργεί. Όλη αυτή την μυθοπλαστική περιπέτεια της ζωής του ήρωα του, ο συγγραφέας την περιγράφει με τόσο κέφι και χιούμορ που και να μην θέλετε σε κάποιες περιγραφές γελάτε άθελα σας. Και ευτυχώς γιατί η ψυχική ασθένεια και εξ αυτής η περιθωριοποίηση των ασθενών ατόμων , είναι μια ανείπωτη τραγωδία. Όταν οι χωρικοί δεν άντεξαν τις κραυγές του και την περίεργη συμπεριφορά του ειδοποίησαν το αστυνόμο του χωριού και τον μετέφερε στο άσυλο.{Πολλοί άνθρωποι είναι ρατσιστές, σε όλο τον κόσμο, διαχρονικά και διαφυλετικά. Δεν δέχονται την διαφορετικότητα Σε ορισμένα καταστήματα της πόλης μου τα Χανιά, έχω παρατηρήσει ότι οι ιδιοκτήτες τους, έχουν προμηθευτεί κορνίζες και έχουν τοποθετήσει 15 περίπου άτομα της πόλης, άνδρες και γυναίκες, που οι περισσότεροι σήμερα έχουν αποβιώσει ,και ήταν άνθρωποι του κοινωνικού περιθωρίου με ελαττώματα νοητικά και σωματικά.}
Όμως δεν άντεξε την κλειστή ζωή και τα βασανιστήρια του ασύλου, και έγινε δραπέτης. «Η ζωή του Γκούναρ Χάτουνεν είχε φθάσει στην πιο επικίνδυνη καμπή της. Ήταν ένας μυλωνάς χωρίς μύλο, ένας άνθρωπος χωρίς σπίτι. Όι άνθρωποι τον είχαν εξορίσει αλλά κι ό ίδιος είχε αυτοεξοριστεί από την κοινωνία τους. Ποιος ξέρει για πόσο καιρό θα έπρεπε να αποφεύγει τους ανθρώπους; Καθισμένος πλάι στο μοναχικό ρυάκι, άκουγε το τραγούδι του χειμάρρου, κάπου μακριά μέσα στην καλοκαιρινή νύχτα. Σκέφτηκε ότι ,αν έπασχε από καρκίνο στους πνεύμονες θα τον άφηναν όλοι  ήσυχο, θα τον λυπόντουσαν, θα τον βοηθούσαν, θα τον είχαν αφήσει να υπομένει τον πόνο του ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Αφού θα ήταν διαφορετικός από τους άλλους ανθρώπους, δε θα τον ανέχονταν, θα τον έριχναν στο περιθώριο. Προτιμούσε αυτή την μοναξιά από τα κάγκελα του ασύλου, εκεί οι μόνοι που υπήρχαν γύρω του, ήταν οι κακόμοιροι οι τρελοί.»

Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου του 1911, έφυγε από τη ζώη ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Ο «κοσμοκαλόγερος» της πεζογραφίας μας γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1851 στη Σκιάθο από πατέρα ιερέα και θεοσεβούμενη μητέρα. Μεγάλωσε ανάμεσα σε εννιά αδέλφια, τα δύο εκ των οποίων πέθαναν σε μικρή ηλικία. Γοητευμένος από τα ξωκλήσια της Σκιάθου, τα συμπεριέλαβε σε πολλά έργα του, ενώ το λογοτεχνικό του έργο είναι ευρύ και από τα σημαντικότερα της νεοελληνικής πεζογραφίας. Γράφει ο ίδιος σε ένα σύντομο βιογραφικό του:

Εγεννήθην εν Σκιάθω, τη 4 Μαρτίου 1851. Εβγήκα απο το ελληνικόν Σχολείον εις τώ 1863, αλλά μόνον τώ 1867 εστάλην εις το Γυμνάσιον Χαλκίδος, όπου ήκουσα την Α΄ και Β΄ τάξιν. Την Γ΄ εμαθήτευσα είς Πειραιά, είτα διέκοψα τας σπουδάς μου και έμεινα είς την πατρίδα. Κατά τον Ιούλιον του 1872 υπήγα είς το Αγιον Ορος χάριν προσκυνήσεως, ‘οπου έμεινα ολίγους μήνας. Τώ 1873 ήλθα εις Αθήνας καί εφοίτησα εiς την Δ΄ του Βαρβακείου. Τώ 1874 ενεγράφην εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν, ‘οπου ήκουα κατ’ εκλογήν ολίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ιδίαν δε ησχολούμην εις τας ξένας γλώσσας. Μικρός εζωγράφιζα αγίους, είτα έγραφα στίχους, καί εδοκίμαζα να συντάξω κωμωδίας. Τώ 1868 επεχείρησα να γράψω μυθιστόρημα. Τώ 1879 εδημοσιεύθη «Η Μετανάστις» έργον μου εις το περιοδικόν «Σωτήρα». Τώ 1882 εδημοσιεύθη «Οι έμποροι των εθνών» εις τώ «Μη χάνεσαι». Αργότερα έγραψα περί τα εκατόν διηγήματα, δημοσιευθέντα εις διάφορα περιοδικά καί εφημερίδας.
Λόγω της οικονομικής του κατάστασης ωστόσο, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Τα οικονομικά του Παπαδιαμάντη καλυτέρευσαν όταν άρχισε να απασχολείται στην εφημερίδα «Ακρόπολη», του Βλάση Γαβριηλίδη, με μισθό 250 δραχμών το μήνα, καθώς και να συνεργάζεται και με άλλες εφημερίδες και περιοδικά. Παρόλο που εισέπραττε αρκετά χρήματα που του επέτρεπαν αξιοπρεπή διαβίωση, τα ξόδευε εξ’ ολοκλήρου στην… ταβέρνα του Κεχριμάνη όπου σύχναζε επί 27 συναπτά έτη, έστελνε στη Σκιάθο, μοίραζε στους φτωχούς και ίσα που μπορούσε να καλύψει τα έξοδά του.
Ζούσε φτωχικά σε φτηνά δωμάτια ενώ οι περιγραφές συνθέτουν το προφίλ ενός ανθρώπου σχεδόν κουρελή, εξαρτημένου από το ποτό και το τσιγάρο, ο οποίος βυθιζόταν στη μοναξιά του και είχε ελάχιστους φίλους. Αγαπημένη του συνήθεια να ψάλλει στον Άγιο Ελισαίο στην Πλάκα.
Τον Μάρτιο του 1908 εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο αγαπημένο του νησί, εξακολουθώντας να δουλεύει ως μεταφραστής έργων για λογαριασμό του Γιάννη Βλαχογιάννη. Η υγεία του άρχισε να επιδεινώνεται ώσπου στις 3 Ιανουαρίου 1911 άφησε την τελευταία του πνοή και μαζί με αυτήν, έναν λογοτεχνικό θησαυρό αποτελούμενο από 180 διηγήματα, ποιήματα, μελέτες και άρθρα. Το έργο-σταθμός στην καριέρα του που ενέπνευσε κινηματογραφιστές και σκηνοθέτες ήταν «Η φόνισσα».
Παρόλο που γράφτηκε το 1902, μοιάζει τόσο σύγχρονο όσο και διαχρονικό. Η είδηση του θανάτου του γέμισε πένθος όχι μόνο τους συντοπίτες του, αλλά όλη την Ελλάδα. Πολλοί λογοτέχνες, που όσο ήταν εν ζωή δεν είχαν γράψει κουβέντα για το έργο του, συνέθεσαν εγκωμιαστικά κείμενα.
Ο εκδοτικός Οίκος Φέξη ξεκίνησε το 1912-1913 την έκδοση 11 τόμων με τα έργα του. Μέχρι τότε, κανένας άλλος οίκος δεν είχε εκδώσει σε βιβλίο τα πεζογραφήματά του και οι αναγνώστες του τα διάβαζαν από τις εφημερίδες και τα περιοδικά.
Σήμερα, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης διδάσκεται στα σχολεία, σε πανεπιστήμια και σεμινάρια, ενώ εξακολουθεί να συγκινεί μικρούς και μεγάλους με το μεγαλείο της πένας του.

Επιστολή του γνωστού συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη προς τον συνεργάτη μας Μανούσο Δασκαλάκη ο οποίος πρόσφατα παρουσίασε το τελευταίο βιβλίο του στη Δημοτική Βιβλιοθήκη
Αγαπητέ Μανούσο Δασκαλάκη
Τόσο τα διηγήματά σου, όσο και τα ποιήματα και τα άρθρα σου, εκφράζουν έναν αληθινό πόνο για την πορεία της χώρας μας την μοιραία με συγκίνησαν πολύ.
Υπάρχει όμως ταυτόχρονα μια μαχητικότητα που τροφοδοτεί ελπίδες και όνειρα. Να μην σταματήσεις να αγωνίζεσαι και να γράφεις

Με την εκτίμησή μου,
Βασίλης Αλεξάκης
Συγγραφέας
15 Δεκ. 2011

Την Πέμπτη 22/12/11 στις 6.30 μ.μ. στην Παιδική-Εφηβική Βιβλιοθήκη του Δημοτικού Κήπου η γνωστή συγγραφέας παιδικών βιβλίων, Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη, θα μιλήσει με τα παιδιά για τον …αγαπημένο τους Άγιο και θα διαβάσει το διήγημα “Ο Άγιος Βασίλης ο Σαλαμάς”.

Οι μικροί μας φίλοι θα έχουν την ευκαιρία, αφού απολαύσουν την καταξιωμένη δημιουργό να ασχοληθούν με χριστουγεννιάτικες κατασκευές.

Τα 160 χρόνια από τη γέννηση και τα 100 χρόνια από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη τιμούν η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, ο Δήμος Χανίων και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Χανίων με ένα διήμερο αφιέρωμα στις 19 & στις 23 Δεκεμβρίου 2011, στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων.

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει πτυχές από το έργο του Κοσμοκαλόγερου των Ελληνικών Γραμμάτων, όπως τις «διαβάζουν» φιλόλογοι και μαθητές των Χανίων, καθώς και την δραματοποιημένη «εκδοχή» των διηγημάτων του,

«Τ’ αγνάντεμα» & «Όνειρο στο κύμα», από την Εταιρεία Τέχνης «Βιολέττα».

Σήμερα στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων

Η  Δημοτική Βιβλιοθήκη  Χανίων διοργανώνει σήμερα Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα  7 μ.μ. στο χώρο της,  Υψηλαντών 30, εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου βιβλίου  του συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη,  «Πρώτη λέξη».

Όπως αναφέρει ο συγγραφέας: «Είχα χάσει τον αδελφό μου λίγο πριν ξεκινήσει αυτό το βιβλίο. Νόμιζα ότι δεν ήμουν ικανός να μιλήσω γι’ αυτό, επειδή ήταν και πολύ πρόσφατο και πολύ οδυνηρό. Καθώς έψαχνα ένα άλλο θέμα βιβλίου, συνειδητοποίησα ότι έχω ασχοληθεί πάρα πολύ με τις λέξεις και με τις γλώσσες…αλλά πάντα ο σκοπός μου είναι να φτιάξω ένα μυθιστόρημα, δεν με ενδιαφέρει η γλωσσολογία από μόνη της. Μ’ ενδιαφέρουν τα μυθιστορήματα στο μέτρο που βοηθάνε οι γλώσσες- οι οποίες όμως με βοηθάνε σαν ηρωίδες, όχι σαν μέτρα εκφραστικά. Τις έχω χρησιμοποιήσει πάρα πολύ και έτσι αναρωτήθηκα ποια να ήταν « η πρώτη λέξη». Μου φάνηκε πάρα πολύ καλή ιδέα και από την αρχή κατάλαβα ότι αυτό έπρεπε να γίνει μυθιστόρημα».

Το δημιουργό και το έργο του, θα παρουσιάσει η φιλόλογος και δημοσιογράφος  κ. Βίκυ Κόλλια και το κοινό θα έχει την ευκαιρία να συνομιλήσει με το συγγραφέα.

Η Κινητή Βιβλιοθήκη του Δήμου Χανίων σε συνεργασία με την Τ.Ε.Δ.Κ. Νομού Χανίων θα επισκεφθεί σήμερα, Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου, το Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Τσικαλαριών.

Οι μικροί μαθητές κατά τη διάρκεια των επισκέψεων της Κινητής Βιβλιοθήκης έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου και να διαβάσουν έργα των αγαπημένων τους συγγραφέων. Στους στόχους, άλλωστε, του συγκεκριμένου εγχειρήματος της δημοτικής αρχής των Χανίων σε συνεργασία με την ΤΕΔΚ Ν. Χανίων περιλαμβάνεται η προώθηση του βιβλίου και της αναγνωσιμότητας.

Αύριο Τετάρτη στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων

Η  Δημοτική Βιβλιοθήκη  Χανίων διοργανώνει αύριο Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα  7 μ.μ. στο χώρο της,  Υψηλαντών 30, εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου βιβλίου  του συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη,  «Πρώτη λέξη».

Όπως αναφέρει ο συγγραφέας: «Είχα χάσει τον αδελφό μου λίγο πριν ξεκινήσει αυτό το βιβλίο. Νόμιζα ότι δεν ήμουν ικανός να μιλήσω γι’ αυτό, επειδή ήταν και πολύ πρόσφατο και πολύ οδυνηρό. Καθώς έψαχνα ένα άλλο θέμα βιβλίου, συνειδητοποίησα ότι έχω ασχοληθεί πάρα πολύ με τις λέξεις και με τις γλώσσες…αλλά πάντα ο σκοπός μου είναι να φτιάξω ένα μυθιστόρημα, δεν με ενδιαφέρει η γλωσσολογία από μόνη της. Μ’ ενδιαφέρουν τα μυθιστορήματα στο μέτρο που βοηθάνε οι γλώσσες- οι οποίες όμως με βοηθάνε σαν ηρωίδες, όχι σαν μέτρα εκφραστικά. Τις έχω χρησιμοποιήσει πάρα πολύ και έτσι αναρωτήθηκα ποια να ήταν « η πρώτη λέξη». Μου φάνηκε πάρα πολύ καλή ιδέα και από την αρχή κατάλαβα ότι αυτό έπρεπε να γίνει μυθιστόρημα».

Το δημιουργό και το έργο του, θα παρουσιάσει η φιλόλογος και δημοσιογράφος  κ. Βίκυ Κόλλια και το κοινό θα έχει την ευκαιρία να συνομιλήσει με το συγγραφέα.

Στην ομιλία του 1945 με θέμα “Η Γερμανία και οι Γερμανοί” ο Thomas Mann αρνήθηκε την διάκριση ανάμεσα σε καλούς και αθώους Γερμανούς και σε ένοχους Ναζιστές και υποστήριξε ότι το Κακό που η Γερμανία προκάλεσε στον κόσμο προήλθε από τα καλά χαρακτηριστικά της. Στο κέντρο του “Δρ Φάουστους”, του τελευταίου μεγάλου μυθιστορήματος που συνέγραψε, βρίσκεται ακριβώς αυτή η ιδέα.
Ο αρχετυπικός μύθος του Δόκτωρα Φάουστους, του φωτισμένου ανθρώπου που πουλάει την ψυχή του στον διάβολο για να κερδίσει την νιότη και τον έρωτα, είναι ακρογωνιαίος λίθος της γερμανικής κουλτούρας. Περιέχει κι αποκαλύπτει τις πιο κρυφές πτυχές εκείνου που οι ρομαντικοί ονόμαζαν γερμανική ψυχή κι έχει επηρεάσει και εμπνεύσει δεκάδες καλλιτέχνες, συγγραφείς και ποιητές ανά τους αιώνες.

Ο Τόμας Μαν όμως δεν αφηγείται την γνωστή ιστορία του ερωτοχτυπημένου αλχημιστή και του Μεφιστοφελή σε τούτο το βίβλίο που ξεκίνησε να γράφεται το 1943, όταν έγινε φανερό η ήττα του Ναζισμού. Ο μύθος του Φάουστ, ο κατεξοχήν γερμανικός μύθος, χρησιμοποιείται σαν οδοδείχτη για να δημιουργήσει ο συγγραφέας μια τραγική παραβολή για τους καιρούς του.

Ο υπότιτλος είναι κατατοπιστικός: “Η ζωή του Γερμανού μουσουργού Άντριαν Λέβερκυν εξιστορημένη από ένα φίλο”.

Πραγματικά, αυτό το ογκώδες μυθιστόρημα σε πρώτο επίπεδο δεν είναι παρά η ιστορία ενός ιδιοφυούς μουσικού, που κανείς δεν ξέρει αν το σπουδαίο έργο του είναι αποτέλεσμα της σωματικής και ψυχικής του αρρώστιας ή της συμφωνίας που σύναψε με τον διάβολο. Ο ήρωας του Μαν πάσχει από σύφιλη (ασθένεια που επηρεάζει και την ψυχική ισορροπία του ασθενή) όταν συμφωνεί με τον διάβολο και γράφει τα έργα του. Το 1930 παράλληλα με την άνοδο του ναζισμού αρχίζει η κατάρρευση του Λέβερκυν και η βύθισή του στην παράνοια, που θα τον καταστήσει σταδιακά ένα θλιβερό ερείπιο ως τον θάνατό του το 1940.

Έτσι, το μυθιστόρημα από αφήγηση της ζωής ενός ανθρώπου γίνεται αφήγηση της μοίρας ενός λαού. Ολόκληρης της Ευρώπης και του κόσμου, εν τέλει. Ή, όπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο: “Ο Μαν αναμειγνύοντας τη φιλοσοφία, την ιστορία, την πολιτική και την αισθητική συνθέτει μια σπαραχτική αλληγορία της ναζιστικής Γερμανίας, μια τραγωδία για την κρίση του σύγχρονου πολιτισμού και την ήττα του ουμανισμού”. Και ο Μαν είναι πολύ απαισιόδοξος για την πορεία του κόσμου μας: Ο Λέβερκύν του πεθαίνει άρρωστος και τρελός μέσα στο χάος ενώ ο Φάουστ του Γκέτε αναλήφθηκε στους ουρανούς κι ο Μεφιστοφελής τον κοιτάζει από κάτω.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω κι ακόμα δύο σημαντικά συστατικά ετούτου του μυθιστορήματος:

Ο μυθιστορηματικός αφηγητής, ο Ζερένους Τσάιτμπλομ, γράφει ενώ βομβαρδίζεται το Μόναχο και μεταφέρει στον αναγνώστη τον μεταφυσικό τρόμο της τραγικής του καθημερινότητας. Έτσι, και παρά το γεγονός ότι γράφτηκε στις Η.Π.Α., το βιβλίο έχει την αξία ενός χρονικού. Αλλά πέρα από τον ήχο των εκρήξεων, ο “Δόκτωρ Φάουστους” του Μαν είναι πλημμυρισμένος από την μουσική. Η αγάπη του Μαν για την μουσική είναι γνωστή και από άλλα του έργα. Άλλωστε η μουσική και οι μουσικολογική θεωρία έχει επηρεάσει τον τρόπο γραφής και σύνθεσής του, όπως έχει κι ο ίδιος επισημάνει.

Αυτό το σημείωμα δεν θα είναι πλήρες αν δεν αναφερθούμε στον μεταφραστή του έργου Θόδωρο Παρασκευόπουλο και την έκδοση.

Ο Τ. Μαν δεν έγραψε τον “Δόκτωρα Φάουστους” χρησιμοποιώντας μια γλώσσα, αλλά πολλές παλαιογερμανικές και σύγχρονές του διαλέκτους για να αποδώσει τις ατμόσφαιρες και τα νοήματα ενός αρρωστημένου κόσμου που ψυχομαχεί. Δεν είναι λοιπόν μόνο ο όγκος που καθιστά το έργο δυσμετάφραστο, ούτε τα νοήματα και οι έννοιες. Είναι και η ίδια η γλώσσα. Ο Θ. Παρασκευόπουλος χρησιμοποίησε “λέξεις, φράσεις και σύνταξη δημώδεις και λόγιες από διάφορες εποχές”, όπως σημειώνει στην εισαγωγή του. Και πέτυχε. Μας έδωσε μια από τις σημαντικότερες μεταφράσεις στην Ελληνική, αντάξια του έργου και του συγγραφέα του. Οι Έλληνες αναγνώστες του χρωστάμε πολλά ευχαριστώ. Και ας θυμόμαστε να τα δίνουμε, για να έχει μια ηθική αμοιβή, γιατί με την κατάσταση που επικρατεί στην ημετέρα βιβλιαγορά, πολύ αμφιβάλλω για το αν υπάρχει άλλη.

Κι ένα μπράβο στις εκδόσεις Πόλις. Γιατί μας δίνουν ετούτο το σπουδαίο έργο πλήρες σε έναν καλαίσθητο τόμο, που χαίρεσαι να τον έχεις στη βιβλιοθήκη σου, συνοδευμένο μάλιστα με δύο κατατοπιστικά δοκίμια, του Θ. Χατζόπουλου και της Ο. Ψυχοπαίδη, στο επίμετρο.

http://fvasileiou.wordpress.com/

Το 2^ο Δημοτικό Σχολείο Κουνουπιδιανών, το Δημοτικό Σχολείο Παζινού και το Δημοτικό Σχολείο Χωραφακίων επισκέφθηκε την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου η Κινητή Βιβλιοθήκη του Δήμου Χανίων.

Για τον σκοπό λειτουργίας της Κινητής Βιβλιοθήκης και τη δυνατότητα δανεισμού  βιβλίων ενημέρωσαν τους μαθητές η Προϊσταμένη των Δημοτικών Βιβλιοθηκών, κα. Χουδαλάκη και η βιβλιοθηκονόμος, κα. Μαραβελάκη.

Στο πλαίσιο των επισκέψεων εξυπηρετήθηκαν εννέα (9) τμήματα του 2^ου Δημοτικού Σχολείου Κουνουπιδιανών, οκτώ (8) τμήματα του Δημοτικού Σχολείου Παζινού και πέντε (5) τμήματα του Δημοτικού Σχολείου Χωραφακίων.

Αύριο Τετάρτη 16 Νοεμβρίου η Κινητή Βιβλιοθήκη θα επισκεφθεί το Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Χρυσοπηγής και το Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Τσικαλαριών.

Την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου

Το 2^ο Δημοτικό Σχολείο Κουνουπιδιανών, το Δημοτικό Σχολείο Παζινού και το Δημοτικό Σχολείο Χωραφακίων επισκέφθηκε την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011 η Κινητή Βιβλιοθήκη του Δήμου Χανίων.

Για τον σκοπό λειτουργίας της Κινητής Βιβλιοθήκης και τη δυνατότητα δανεισμού  βιβλίων ενημέρωσαν τους μαθητές η Προϊσταμένη των Δημοτικών Βιβλιοθηκών, κα. Χουδαλάκη και η βιβλιοθηκονόμος, κα. Μαραβελάκη.

Στο πλαίσιο των επισκέψεων εξυπηρετήθηκαν εννέα (9) τμήματα του 2^ου Δημοτικού Σχολείου Κουνουπιδιανών, οκτώ (8) τμήματα του Δημοτικού Σχολείου Παζινού και πέντε (5) τμήματα του Δημοτικού Σχολείου Χωραφακίων.

Την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου η Κινητή Βιβλιοθήκη θα επισκεφθεί το Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Χρυσοπηγής και το Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Τσικαλαριών.

Επιλογή κριτικών κειμένων

Πολλές και ποικίλες είναι οι κριτικές εκτιμήσεις για το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Η παρούσα «Εισαγωγή» συνενώνει κείμενα που εκφράζουν ένα ευρύ φάσμα θεωρητικών, αισθητικών και ιδεολογικών απόψεων, προκειμένου να αναδειχτούν με τον πληρέστερο δυνατό τρόπο τα πνευματικά ενδιαφέροντα του πολύτροπου αυτού συγγραφέα. Τα εν λόγω κριτικά κείμενα καλύπτουν μια περίοδο ενός περίπου αιώνα, από ένα κριτικό σχόλιο του 1916 μέχρι σήμερα. Το υλικό είναι οργανωμένο θεματικά, με κεφάλαια αφιερωμένα στην ποίηση του Καζαντζάκη, στο θεατρικό, ταξιδιωτικό και αυτοβιογραφικό έργο του, αλλά και στα έξι μείζονα μυθιστορήματα της ωριμότητάς του. Το εισαγωγικό κεφάλαιο επικεντρώνεται σε έργα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ως προπαρασκευαστικά των όσων ακολούθησαν, ενώ το τελευταίο παρουσιάζει μια σειρά αντίθετων μεταξύ τους απόψεων για τις ηθικές, πολιτικές και θρησκευτικές ιδέες που περιλαμβάνει το έργο του Κρητικού συγγραφέα.

Ο Roderick Beaton είναι καθηγητής στην Έδρα Κοραή Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Στο πολιτιστικό κέντρο της μητρόπολης

Το περιοδικό και οι εκδόσεις «Έρεισμα» παρουσιάζουν το βιβλίο της δεκαεξάχρονης Mersham Alieva (Ελενεις) με τίτλο: «Η γειτονιά των ρόδων» στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου, το Σάββατο 22 Οκτωβρίου στις 8.00 μ.μ.

Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνουν οι φιλόλογοι: Ρούλα Βουράκη, Δάνος Παπαδημητρίου και Κατερίνα Τσουρλάκη.

Συντονιστής της εκδήλωσης είναι ο υπεύθυνος του περιοδικού και των εκδόσεων «Έρεισμα» Χρήστος Μαχαιρίδης.

Στην Δημοτική Βιβλιοθήκη

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων σε συνεργασία με το Γενικό Λύκειο Ελευθερίου Βενιζέλου και  με αφορμή τα  100 χρόνια από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη , φιλοξενεί την Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 7μ.μ. την Ευδοκία Κακατσάκη – Σκορδαλά, διαβάζοντας το  διήγημα του συγγραφέα  «Υπό την βασιλικήν  δρυν».

Το Πνευματικό Ίδρυμα ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ, το Μουσείο ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ και η Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν στην εκδήλωση που οργανώνουν από κοινού για την παρουσίαση του συγγραφικού έργου της Κλεοπάτρας Πρίφτη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 11.00 π.μ. στο Αμφιθέατρο της Κρητικής Εστίας, Στράβωνος 12 στο Παγκράτι.

Από την Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων

Τον δεύτερο διαγωνισμό έμμετρης σατιρικής ποίησης προκήρυξε η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων. Εμπνευστής του διαγωνισμού και χορηγός του πρώτου βραβείου (ύψους 3000€) είναι ο Χανιώτης σατιρικός ποιητής και συγγραφέας, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης, κος Παύλος Πολυχρονάκης. Το δεύτερο βραβείο (ύψους 2000€) είναι χορηγία του Δήμου Χανίων, ενώ το τρίτο (ύψους 1000€) είναι χορηγία του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Όπως είναι γνωστό, ο διαγωνισμός αυτός, ένα μήνα μετά την περσινή προκήρυξη του, μετατράπηκε από πανελλήνιο σε παγκόσμιο, αγκαλιάζοντας τους όπου γης Έλληνες και ελληνομαθείς, οι οποίοι και συμμετείχαν αθρόα με ποιήματα τους.

Σκοπός της πρωτοβουλίας της Ε.Π.Δ. είναι να δοθεί η δυνατότητα ν’ αναδειχθούν και να προβληθούν νέοι άνθρωποι που ασχολούνται με το λογοτεχνικό αυτό είδος, το οποίο στις μέρες μας τείνει να συρρικνωθεί.

Ο φετινός διαγωνισμός χαρακτηρίζεται από δύο σπουδαίες καινοτομίες: Η πρώτη έχει σχέση με το θέμα του, που δεν είναι όπως πέρυσι ελεύθερο, αφού οι συμμετέχοντες θα πρέπει να αναφέρονται αποκλειστικά στη «Διονυσιακή Σάτιρα». Η δεύτερη καινοτομία έχει σχέση με τα βραβεία. Φέτος υπάρχουν χρηματικά βραβεία και για τους 3 πρώτους νικητές (Α.3000€, Β.2000€, Γ.1000€). Λόγω της βαθμολογικής ρήτρας που υπάρχει για το Α. βραβείο (βαθμός άνω του 18.5) σε περίπτωση δεν υπάρξει πρώτος νικητής -εκτός από τα βραβεία των 2000 και 1000€- θα απονεμηθεί στον αμέσως επόμενο επιτυχόντα ιδιαίτερο βραβείο συνοδευμένο με το ποσό των 500€, χορηγία του κου Παύλου Πολυχρονάκη. Θα δοθούν επίσης και τρεις έπαινοι (Α, Β και Γ) σε ισάριθμους διαγωνισθέντες.

Τέλος, από την Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων ανακοινώνεται ότι από φέτος ο διαγωνισμός θα προκηρύσσεται ανά 2 έτη.

Η προκήρυξη του διαγωνισμού έχει ως εξής:

15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΛΗΓΕΙ

Ο 2^ος ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΜΜΕΤΡΗΣ ΣΑΤΙΡΑΣ

ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ
(Τελευταία Δημοσίευση – Γνωστοποίηση)

Η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων προκηρύσσει τον δεύτερο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Έμμετρης σάτιρας «ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ», με χρηματικά βραβεία συνολικού ύψους 6.000,00€.

Εμπνευστής του διαγωνισμού αλλά και μόνιμος χορηγός του χρηματικού ποσού του πρώτου βραβείου , είναι ο συγγραφέας και σατιρικός ποιητής κ. Παύλος Πολυχρονάκης, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών.

ΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

-Θέμα του διαγωνισμού είναι η «Διονυσιακή σάτιρα». Δηλαδή η σάτιρα που ασχολείται μόνο με την εύθυμη – αισιόδοξη πλευρά της ζωής και βγάζει γέλιο και γενικά: κάθε σάτιρα που δεν καταπιάνεται με λυπηρές καταστάσεις.  Η σάτιρα μπορεί να είναι πολιτική ή κοινωνική και ν’ αναφέρεται σε πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις.  Mπορεί ακόμα να είναι και ενότητα Σατιρικών μαντινάδων.

- Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι απανταχού της Γης Έλληνες και ελληνομαθείς, αρκεί τα κείμενα να είναι στην ελληνική γλώσσα.

-  Δεν μπορούν να συμμετέχουν τα μέλη του Δ.Σ. της Ε.Π.Δ. και οι κριτές.

-Οι στίχοι πρέπει να είναι ισοσύλλαβοι και ομοιοκατάληκτοι, (με οποιοδήποτε είδος ομοιοκαταληξίας).Όμως δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 40, αν έχουν μέχρι 12 συλλαβές και τους 32, αν έχουν πάνω από 12 συλλαβές.

- Ποιήματα υβριστικά, συκοφαντικά ή με αισχρό περιεχόμενο θα αποκλείονται.

-Τα κείμενα πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα , τυπωμένα σε μία όψη της σελίδας , και οπωσδήποτε υπογραμμένα με ψευδώνυμο.(Το ψευδώνυμο δεν πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί στον προηγούμενο διαγωνισμό μας)

-   Οι συμμετοχές να αποσταλούν ταχυδρομικά, με απλή επιστολή, σε 5 αντίγραφα (όχι συστημένα ούτε με κούριερ), ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 στη διεύθυνση : «ΕΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ, 8ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 44 – 73132 ΧΑΝΙΑ>>. Μέσα στον ίδιο φάκελο να υπάρχει ένας μικρός κλειστός φάκελος όπου εξωτερικά θα γραφεί το ψευδώνυμο του διαγωνιζομένου και εσωτερικά θα περιέχονται τα πλήρη στοιχεία του, δηλαδή όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, ταχυδρομικός κώδικας και τα τηλέφωνα επικοινωνίας. Ηλεκτρονική διεύθυνση είναι επιθυμητή

-   Η βαθμολογία του κειμένου θα γίνει από πέντε (5) ειδικούς κριτές , έναν από κάθε νομό της Κρήτης και έναν από την άλλη Ελλάδα. Οι κριτές θα αξιολογήσουν αυτόνομα τις συμμετοχές με βαθμολογική κλίμακα από το 5 έως και το 20 και με ακρίβεια εκατοστού της μονάδας.

-   Το πρώτο βραβείο συνοδεύεται με το χρηματικό ποσό των 3.000,00€ , χορηγία του  Παύλου Πολυχρονάκη. Απαραίτητη προϋπόθεση απονομής του βραβείου είναι ο νικητής να έχει λάβει μέσο όρο βαθμολογίας τουλάχιστον 18,5.

Το δεύτερο βραβείο συνοδεύεται με το χρηματικό ποσό των 2.000,00€ , χορηγία του Δήμου Χανίων

Το τρίτο βραβείο συνοδεύεται με το χρηματικό ποσό των 1.000,00€, χορηγία του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Σε περίπτωση που λόγω της βαθμολογικής ρήτρας δεν υπάρξει πρώτο βραβείο, εκτός από τα βραβεία των 2.000 και 1.000€, θα απονεμηθεί στον αμέσως επόμενο νικητή, ιδιαίτερο βραβείο που θα συνοδεύεται με το χρηματικό ποσό των 500€ χορηγία και αυτά του Παύλου Πολυχρονάκη.

Θα απονεμηθούν επίσης 3 έπαινοι (Α,Β και Γ) και έξι (6) τιμητικά διπλώματα.

-  Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν τον Νοέμβριο, οπότε θα γίνει και η απονομή των βραβείων σε ειδική επίσημη τελετή – γιορτή σάτιρας, συνδιοργάνωση της Ε.Π.Δ., της Αντιπεριφέρειας Χανίων και του Δήμου Χανίων. Στην ίδια τελετή θα αναγνωστούν και τα βραβευμένα ποιήματα.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινήσεις οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλούν στα τηλέφωνα 2821031984 και 6932286372 ή μπορούν να στέλνουν e-mail στο nikolakakis@chania.eu

Για το Δ.Σ.της Ε.Π.Δ.

Ο πρόεδρος: Δημήτρης Νικολακάκης
Ο Γεν Γραμματέας: Σπύρος Καστανάκης

Στη μνήμη της Μαρίας Λιουδάκη

Το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας και ο Δήμος Ιεράπετρας οργανώνουν στην Ιεράπετρα τριήμερο συνέδριο, αφιερωμένο στη μνήμη της Μαρίας Λιουδάκη, στις 7, 8 και 9 Οκτωβρίου 2011, με θέμα:

«Τα αινίγματα-(α)νιώματα. Ο λαϊκός αινιγματικός λόγος στην Κρήτη».

«Το Λασίθι και η Ιεράπετρα έχουν μία μεγάλη παράδοση στον πολιτισμό και έχουν να παρουσιάσουν ένα πολύ σπουδαίο υλικό στα αινίγματα. Για αυτό και το συνέδριο αυτό έχει μεγάλη σημασία που γίνεται στην Ιεράπετρα», τονίζει ο Πρόεδρος του Κέντρου κ. Κώστας Μουτζούρης.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου «Μελίνα Μερκούρη» και η εναρκτήρια τελετή θα γίνει το απόγευμα της Παρασκευής 7 Οκτωβρίου.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης συναντήθηκαν τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής με το Δήμαρχο Ιεράπετρας κ. Σήφη Αναστασάκη και συζήτησαν τις τελευταίες λεπτομέρειες σχετικά με τη διοργάνωση.

«Η Ιεράπετρα έχει να δείξει μια πλούσια κληρονομιά στο λαϊκό πολιτισμό και τα γράμματα. Φιλοξενούμε ένα παγκρήτιο συνέδριο για την κρητική λογοτεχνία που έρχεται ν’ αναδείξει ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινής ζωής και του πολιτισμού της Κρήτης, με την παρουσία διακεκριμένων ομιλητών. Είναι τιμή για τον τόπο και ασφαλώς το συνέδριο αυτό θ’ αποτελέσει σημείο αναφοράς και τιμής για την αείμνηστη εκπαιδευτικό και Λαογράφο Μαρία Λιουδάκη, της οποίας η προσφορά για τον τόπο και τη λαογραφία ήταν μεγάλη, παρά το γεγονός πως δεν έχει παρουσιαστεί ολόκληρο το συγγραφικό της έργο», δήλωσε ο κ. Αναστασάκης.

Τις επόμενες μέρες θα δοθεί αναλυτικά το πρόγραμμα του Συνεδρίου και οι εισηγητές.

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Κώστας Μουτζούρης, πρόεδρος του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας

Γιάννης Ψαρουδάκης, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράπετρας

Γιώργος Προϊστάκης, Αντιδήμαρχος Ιεράπετρας

Κωστής Ψυχογυιός, γραμματέας του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας

Μαρία Δημητρομανωλάκη, φιλόλογος

Αταλάντη Μιχελογιαννάκη-Καραβελάκη, αντιπρόεδρος του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας

Λιάνα Καλοκύρη, μέλος Δ.Σ. του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας

Άρτεμη Μανουρά, πρόεδρος της Ένωσης Φιλολόγων Νομού Ηρακλείου

Μανόλης Τζάβλας, πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Λασιθίου

Σύνδεσμος Φιλολόγων Ν. Χανίων – Περιφέρεια Κρήτης – Περιφερειακή Ενότητα Χανίων

Θα διεξαχθεί και φέτος, για 28^η συνεχή χρονιά, ο παγκρήτιος λογοτεχνικός διαγωνισμός, ο αφιερωμένος στην εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριο του 1973.

Στο διαγωνισμό μπορούν να λάβουν μέρος οι κάτοικοι της Κρήτης ή καταγόμενοι από αυτήν.

Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει τρεις (3) κατηγορίες διαγωνιζομένων:

Α. μαθητές Γυμνασίου

Β. μαθητές Λυκείου

Γ. μη μαθητές

Τα κείμενα του διαγωνισμού, πεζά ή ποιητικά, θα είναι εμπνευσμένα από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Μπορεί όμως να έχουν και ελεύθερο θέμα.

Η κρίση των κειμένων θα γίνει κατά κατηγορία.

Τα κείμενα για το διαγωνισμό, πεζά ή ποιητικά, θα πρέπει να είναι πρωτότυπα και αδημοσίευτα και να σταλούν με ψευδώνυμο (μέσα στο φάκελο να υπάρχουν τα πλήρη στοιχεία του συγγραφέα και οπωσδήποτε ο αριθμός τηλεφώνου του), σε τέσσερα αντίτυπα (κι αν είναι δυνατόν δακτυλογραφημένα), στο Σύνδεσμο Φιλολόγων Νομού Χανίων (8^ης Δεκεμβρίου 4, Χανιά 73132), μέχρι την Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011.

Όσοι λάβουν μέρος στην κατηγορία «μη μαθητές» θα πρέπει να στείλουν τρία (3) τουλάχιστον ποιήματα ή δύο (2) διηγήματα.

Κάθε διαγωνιζόμενος μπορεί να λάβει μέρος και με ποιήματα και με πέζα.

Η βράβευση όσων διακριθούν θα γίνει στο Δημαρχείο Χανίων, την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011, στις 5.30 μ.μ. Τα βραβεία θα συνοδεύονται με βιβλία.

Τις κριτικές επιτροπές του διαγωνισμού αποτελούν οι φιλόλογοι:

Α (για τους μαθητές Γυμνασίου) Μαριάννα Βερνάρδου, Ελένη Μαράκη, Ασπασία Τσουρλάκη

Β (για τους μαθητές Λυκείου) Μαρίνα Αρετάκη δ.φ., Δημήτρης Βλαχοδήμος, Βαρβάρα Περράκη

Γ (για τους λοιπούς ενδιαφερόμενους) Σταμάτης Φιλιππίδης, ομότιμος καθηγητής Παν/μίου Κρήτης, Αγγέλα Καστρινάκη, καθηγήτρια Παν/μίου Κρήτης, Γιάννης Δημητρακάκης, λέκτορας Παν/μίου Κρήτης.

Πληροφορίες δίδονται στα τηλέφωνα: 28210-59049, 63086

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Ν. Χανίων: Κώστας Μουτζούρης

Ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων: Απόστολος Βουλγαράκης

Ο Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός Δήμου Αγίου Νικολάου προκηρύσσει τον 27ο Παγκρήτιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας, ένα διαγωνισμό – θεσμό που συνεχίζει με νέες ιδέες και νέες προοπτικές.

Στα χρόνια που πέρασαν ο διαγωνισμός ήταν ενταγμένος στα πλαίσια των εκδηλώσεων Λόγου και Τέχνης με αφιερώματα σε πολλές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Ανάμεσα τους, λογοτέχνες, ποιητές, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, όπως η Μ. Μερκούρη, ο Ν. Κούνδουρος, ο Θ. Αγγελόπουλος, ο Κ. Καβάφης, ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Φραγκούλης, ο Ν. Καζαντζάκης, ο Β. Κορνάρος, ο Α. Σαμαράκης, ο Ζ. Ντασέν κ.α. Φέτος ο Παγκρήτιος Διαγωνισμός Λογοτεχνίας έγινε ανεξάρτητος θεσμός στα πλαίσια των εκδηλώσεων Μιραμπέλλο 2011 και τα αποτελέσματά του θα ανακοινωθούν σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στα μέσα του Νοέμβρη.

Θέμα του διαγωνισμού: «Οι Άλλοι»

Η σχέση μας με τους άλλους, η προσφορά, oι προκαταλήψεις, ο φόβος, η κόλασή μας, η αλληλεγγύη, εμείς και οι Άλλοι, οι Άλλοι κι εγώ, ο αυτοπροσδιορισμός, η αλλοτρίωση, η εξάρτηση, η επιβεβαίωση. Όλα όσα σημαίνουν οι « Άλλοι» κάθε κατηγορίας και κάθε μορφής.

«Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι
και δε γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα
και δε γίνεται μ’ Αυτούς χωρίς, Εσύ
Βλέπεις» είπε «είναι οι Άλλοι
και ανάγκη πάσα να τους αντικρίσεις
η μορφή σου αν θέλεις ανεξάλειπτη να ‘ναι
και να μείνει αυτή.»
(Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον Εστί, Η Γένεσις)

Ο 27ος Παγκρήτιος Διαγωνισμός Λογοτεχνίας αφορά στα παρακάτω είδη:
1) Π Ο Ι Η Σ Η
2) Δ Ι Η Γ Η Μ Α
στις εξής κατηγορίες:
α. ενήλικες
β. μαθητές γυμνασίου
γ. μαθητές λυκείου

Καλούνται οι Δήμοι, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κρήτης, οι Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλων των νομών της Κρήτης και τα Μ.Μ.Ε. όλης της Κρήτης να στηρίξουν την προσπάθεια αυτή που έχει στόχο την ανάδειξη και την προβολή των πνευματικών δημιουργών του νησιού μας.

Ο Ρ Ο Ι Σ Υ Μ Μ Ε Τ Ο Χ Η Σ
1) Στον διαγωνισμό μπορούν να πάρουν μέρος οι κάτοικοι της Κρήτης και οι καταγόμενοι απ΄ αυτήν, όπου και αν διαμένουν.
2) Κάθε δημιουργός μπορεί να πάρει μέρος και στα δύο είδη του διαγωνισμού.
3) Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να στείλουν έναν φάκελο στην διεύθυνση:

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΡΟΥΣΣΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ 18
72100 ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ – ΚΡΗΤΗ
(Για τον 27ο Παγκρήτιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας)

Στο φάκελο αυτόν θα πρέπει να υπάρχουν:
α) Τα έργα σε τέσσερα δακτυλογραφημένα αντίγραφα (γραμματοσειρά: Arial, μέγεθος γραμμάτων: 10), τα οποία θα υπογράφονται στο τέλος με το ψευδώνυμο του συμμετέχοντος χωρίς καμία άλλη ένδειξη.
β) Ένας μικρότερος φάκελος όπου εξωτερικά θα γράφει το ψευδώνυμο και το λογοτεχνικό είδος όπου επιθυμεί να συμμετάσχει, εσωτερικά δε, τα παρακάτω στοιχεία:
Ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, επάγγελμα, τόπο γέννησης, τόπο καταγωγής, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο, e-mail.
(Όσοι συμμετέχουν και στα δυο είδη, θα πρέπει να εσωκλείσουν και δεύτερο μικρό φάκελο – ένα για κάθε είδος – με το ίδιο όμως ψευδώνυμο).

4) Τα έργα θα πρέπει να είναι πρωτότυπα και αδημοσίευτα με ποινή ακυρότητας της συμμετοχής.
5) Οι συμμετοχές δεν επιστρέφονται.
6) Προθεσμία υποβολής: Ως 15 Οκτωβρίου 2011
7) Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε από την κα Εργίνα Καναβάκη στο τηλ. 2841026899 (Δε – Τε – Πα: 07.30 – 15.30 κ’ Τρ – Πε: 12.00 – 20.00).

Ε Ι Δ Ι Κ Ε Σ Ο Δ Η Γ Ι Ε Σ
ΠΟΙΗΣΗ:
Κανένας περιορισμός στη μορφή του στίχου. Κάθε δημιουργός πρέπει να στείλει τρία ποιήματα μέχρι μία σελίδα το κάθε ένα ή μια ποιητική σύνθεση μέχρι τρεις σελίδες.
ΔΙΗΓΗΜΑ:
Ένα διήγημα μικρής έκτασης (μέχρι πέντε σελίδες).

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ- ΒΡΑΒΕΙΑ
Τα λογοτεχνικά έργα θα κριθούν από καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης σε συνεργασία με το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας.

Θα απονεμηθούν 1ο, 2ο, 3ο βραβείο για όλα τα είδη σε κάθε κατηγορία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Το απόγευμα του Σαββάτου 12 Νοεμβρίου 2011 στο Κινηματοθέατρο «ΡΕΞ» θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα σε ανοιχτή εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Ανεκτικότητας.
Καλούμε όσους πάρουν μέρος στον 27ο Παγκρήτιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας να παρακολουθήσουν την παραπάνω εκδήλωση και να μην διστάσουν να ζητήσουν την βοήθειά μας αν επιθυμούν να κλείσουν ξενοδοχείο με ειδικές τιμές.

Οργανωτική Επιτροπή: Κωστάκη Μαρία, Γιωτοπούλου Κατερίνα, Παχυγιαννάκη Κατερίνα

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας διοργανώνει στην αίθουσα «Ανδρόγεω» του Δήμου Ηρακλείου, την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011, στις 7.00 το βράδυ, εκδήλωση με θέμα: «Σπιναλόγκα. Τόπος πόνου και οδύνης και πηγή έμπνευσης για λογοτεχνική δημιουργία»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

7.00 Καλωσόρισμα από τον Κώστα Μουτζούρη, πρόεδρο του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας. Χαιρετισμός από τον Δήμήτρη Κουνενάκη, Δήμαρχο Αγίου Νικολάου

7.15 Ανδρέας Λενακάκης: «Δ. Γραμματικάκη «Η λέπτα και το λεπροκομείο της Σπιναλόγκας Κρήτης» (1911) και Άρη Χατζηδάκη «Σπιναλόγκα» (θεατρικό)»

7.30 Κέλη Δασκαλά: «Η Σπιναλόγκα στη λογοτεχνία. Από τη Γαλάτεια Καζαντζάκη στη Βικτόρια Χίσλοπ»

8.00 Βούλα Επιτροπάκη: «Σαν απελευθερώθηκε ο βάκιλος / κι απολυμάνθηκε ο πόνος στα κάστρα της Σπιναλόγκας». Νομικοπολιτικό θεσμικό πλαίσιο του ζητήματος μέσα από το βιβλίο «Μακρύ αγκάθι» της Λένας Ψηλομανουσάκη – Πιλατάκη»

8.15 Κατάθεση μαρτυριών – Συζήτηση

9.00 Τέλος Εκδήλωσης

Η νέα ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Ν. Κρητικού

Την ομορφιά, τον έρωτα και την χαρά της ζωής εξυμνεί ο Παναγιώτης Ν. Κρητικός (πρώην Αντ/ος της Βουλής) με το καινούργιο ποιητικό του έργο. Τίτλος: «Σαντορίνη του Χρησμού και του Ονείρου».

Μέσα από τους στίχους αναδύεται η Σαντορίνη του Ηφαιστείου, του Θήρα και του Κάρνειου Απόλλωνα, στην ιστορική της διαδρομή από την εποχή του Μύθου που ο Χρησμός, κατά τον ποιητή, καθοδηγεί τον Θήρα και τους Δωριείς του στο νησί της Καλλίστης.

Όπως λέει ο ποιητής στην εισαγωγή: «Πήρα του Κεραυνού  τον απόηχο, της στιλπνής πέτρας την σιωπή, την αύρα του πελάγου, τον παφλασμό των κυμάτων και ακόμα μηνύματα από της ιστορίας τα βάθη, τους μύθους και τους χρησμούς. Κάθισα , γονάτισα στην καυτή άμμο και όλα μαζί τα ζύμωσα στην ψυχή μου με νερό και με ήλιο… Εδώ σε χρόνο αδιάστατο, σε χώρο μονοδιάστατο, σε ουρανό τρισδιάστατο, η πολυδιάστατη  ζωή  βρίσκει τους ζωογόνους ρυθμούς της. Εδώ πραγματώνεται το Όνειρο. Γίνεται  Ζωή».

Το βιβλίο, το οποίο προλογίζει ο Δήμαρχος Θήρας κ. Ν.Ζώρζος, κοσμείται με πίνακες του ζωγράφου Σταύρου Γαλανόπουλου εμπνευσμένους από το νησί, είναι έκδοση του Δήμου Θήρας και θα παρουσιαστεί στο Μπελλώνειο Πολιτιστικό Κέντρο (στα Φηρά) στις 26 Αυγούστου στις 19:30.

Σπουδή Πολιτισμικής Αυτογνωσίας
9-11 Σεπτεμβρίου. Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – Ίδρυμα Καψωμένου Πύργος Αλικιανού Χανίων

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 09. 09. 2011

19.00       Προσέλευση – Εγγραφή συνέδρων

19.30       ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

Προεδρείο: Ελπινίκη Νικολουδάκη, Αν. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης

Καλωσόρισμα: Τηλέμαχος Μουδατσάκης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης

Απαγγελία:  Άγγελου Σικελιανού, “Γιατί βαθιά μου δόξασα”

Χαιρετισμοί από εκπροσώπους αρχών και φορέων

Απαγγελία:  Οδυσσέα Ελύτη. “Δώρο ασημένιο ποίημα”

Ερατοσθένης Γ. Καψωμένος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου

Άγγελος Σικελιανός – Οδυσσέας Ελύτης: Οι θεωρητικοί του ελληνικού πολιτισμού

21.00       ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ – Υπεύθυνη: Αικατ. Βαρανάκη

Απαγγελίες: Μελοποιημένη Ποίηση Άγγελου Σικελιανού και Οδυσσέα Ελύτη

22.30       Παράθεση Δείπνου στους Συνέδρους από την Εταιρεία Κρητικών Σπουδών

(Κέντρο Σφυριδάκη, Αλικιανού)

ΣΑΒΒΑΤΟ, 10. 09. 2011

Α΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Άγγελος Σικελιανός – Οδυσσέας Ελύτης: Η ποιητική τους

Προεδρείο: Γιάννης Ιωάννου, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

9.00         Κωνσταντίνα Χαλιάσου

Ο ρόλος της ποίησης στη Συνείδηση της ποιητικής δημιουργίας του Άγγελου Σικελιανού

9.20         Δέσποινα Αθανασιάδου – Στεφανουδάκη

Η  θεραπευτική δύναμη της ποίησης σε καιρούς κρίσης (από το λόγο του Οδ.          Ελύτη στην Ακαδημία της Στοκχόλμης, κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας)

9.40         Μαρία Τερδήμου

Οδυσσέας Ελύτης: η τετρακτύς της ποιήσεως

10.00       Αλίκη Τσοτσορού

Ποιητικές μεταφορές στον Οδυσσέα Ελύτη και τον Άγγελο Σικελιανό

10.20       Συζήτηση

10.40 – 11.00: Διάλειμμα

Β΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Ερμηνευτικά ζητήματα: Ποιητικοί κώδικες στο Σικελιανό και στον Ελύτη

Προεδρείο: Fatima Eloeva,  Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αγίας Πετρούπολης

11.00       Βίκυ Κόλλια

«Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές». Ο θεός μέσα στη φύση της ελυτικής ποίησης

11.15       Βάσω Μουζουράκη

«Ώ, καιροί που στρεβλώσατε το ουράνιο τόξο…». Η σχέση φύσης – πολιτισμού στην ποίηση του Ελύτη

11.30       Κλειώ Παπαδερού

«Τα θεμέλιά μου στα βουνά…». Το βίωμα της Ιστορίας στην ποίηση του Ελύτη

11.45       Αριάδνη Παπιδάκη

«Οι πολλοί παραποιούν τον Ένα  vs  τους πολλούς παραποιεί ο Ένας». Η σχέση ατομικού – κοινωνικού στην ποίηση του Ελύτη

12.00       Κατερίνα Μαρκουλάκη

«Ρίχνει να πιάσει ψάρια, πιάνει φτερωτά / στήνει στη γη καράβι, κήπο στα νερά». Το σχήμα των «αμηχάνων» στην ποίηση του Ελύτη

12.15       Αντωνία Μαλακωνάκη

«Ω Μυστική μεγάλη Πρωτοεικόνα». Η Σταυρωμένη  Θηλύτητα στην ποίηση του Σικελιανού

12.30       Φωτεινή Κωστάκου

«…και μες στις φλέβες απολύεται ακράτος ο Ρυθμός”. Ο διονυσιακός έρωτας στην ποίηση του Άγγελου Σικελιανού σε σχέση με την έκφρασή του σε αντίστοιχα έργα αρχαιοελληνικής γλυπτικής

12.50 – 13.20: Συζήτηση

14.30 – 15.30: Μεσημεριανό γεύμα των Συνέδρων (Ξεν/χείο AVRA Imperial, Kολυμπάρι)

Γ΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Γραμματολογικές και διδακτικές προσεγγίσεις

Προεδρείο: Τηλέμαχος Μουδατσάκης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης

18.00       Λιάνα Καλοκύρη

Οδ. Ελύτης. Σπουδή πολιτισμικής αυτογνωσίας. Πρόταση διαθεματικής – ερευνητικής προσέγγισης της ποίησής του στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

18.20       Βασίλης Λέτσιος

Ελύτης, Κάλβος, Σολωμός: μια συνομιλία με προσδοκίες

18.40       Mariano Villegas Hernández

Η αποδοχή του έργου και της προσωπικότητας του Άγγελου Σικελιανού στα κριτικά κείμενα του Τ. Κ. Παπατσώνη

19.00       Κωνσταντίνος Νίκας

Η πρόσληψη του Άγγελου Σικελιανού στην Ιταλία

19.20 – 19.40:  Διάλειμμα

Δ΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Ερμηνευτικές και συγκριτικές θεωρήσεις

Προεδρείο: Κωσταντίνος Νίκας, Καθηγ. του Πανεπιστημίου της Napoli “L’ Orientale”

19.40       Γιάννης Ιωάννου

Η διάρκεια της στιγμής στον Ελύτη και στους Γάλλους υπερρεαλιστές

20.00       Νάντια Στυλιανού

Το φως και η ποιητική μεταγραφή του τοπίου στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη

20.20       Ελπινίκη Νικολουδάκη-Σουρή

Η ποιητική συνάντηση του Άγγελου Σικελιανού και του Οδυσσέα Ελύτη στα Ελεύθερα  Δωδεκάνησα

20.40       Fatima Eloeva

Ποιητές-φιλόσοφοι: Άγγελος Σικελιανός – Βιατσεσλάβ Ιβάνοβ: διάφορες προσεγγίσεις της Δελφικής ιδέας

21.00 – 21.20: Συζήτηση

21.30       ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ: Τηλέμαχος Μουδατσάκης

Το θέατρο του Σικελιανού: “O νους μονάχος του αν μείνει ψεύτικος είναι βασιλιάς”. Αναλόγιο πάνω στη Σίβυλλα του Άγγελου Σικελιανού (διαβάζει ο Ζαχαρίας Κατσακός)

Βραδιά ελεύθερη για τους Συνέδρους

ΚΥΡΙΑΚΗ 11. 09. 2011

Ε΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Ποιητική μυθολογία και κοσμοαντίληψη στον Σικελιανό και στον Ελύτη

Προεδρείο: Νάντια Στυλιανού, Δφ, Ανώτερη Μορφωτική Λεοιτουργός Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας

9.30         Άσπα Χασιώτη

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος στις παρομοιώσεις του Σικελιανού

9.50         Ιφιγένεια Τριάντου

Θεωρητικές θέσεις στα πεζά του Ελύτη: «Τα δημόσια και τα ιδιωτικά»

10.10       Φωτεινή Μπαλωμένου

Η ταυτότητα του κάλλους με το αγαθό στην ποίηση του Ελύτη

10.30       Παναγιώτης Αντωνόπουλος

Η Ψάπφα του Σικελιανού και η Σαπφώ του Ελύτη

10.50       Συζήτηση

11.10 – 11.30: Διάλειμμα

ΣΤ΄ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Οι ποιητές και η ελληνική πνευματική παράδοση

Προεδρείο: Mariano Villegas Hernández, Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης -  Βασίλης Λέτσιος, Λέκτορας Ιονίου Πανεπιστημίου

11.30       Κ. Μουστακάτου

«Αγάπησα την Ελλάδα στο μέγιστο βαθμό». Προσεγγίσεις στο στοχασμό των δύο δημιουργών μέσα από το δοκιμιακό τους έργο

11.50       Γιάννης Α. Χαραλαμπίδης

«Φάος ἠελίοιο…». Η αισθητική της ελληνικότητας, από το Σικελιανό στον Ελύτη

12.10       Σήφης Κοσόγλου

Η Δελφική Ιδέα του Σικελιανού

12.30       Μαίρη Μαργαρώνη – Κατερίνα Βούλγαρη

Οικουμενικότητα και πασιφισμός σε δύο αντιπροσωπευτικά έργα του Άγγελου Σικελιανού

12.50 – 13.30: Συζήτηση – Απολογισμός των εργασιών του Συνεδρίου

Προεδρείο: Κώστας Ζουράρις

14.30       Αποχαιρετιστήριο γεύμα των Συνέδρων (Ξενοδοχείο Πανόραμα, Κάτω Γαλατάς)

Η Εταιρεία Κρητικών Σπουδών-Ίδρυμα Καψωμένου, οργανώνει, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης – Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, το Δήμο Πλατανιά και το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης – Εργαστήριο Μελέτης Γλώσσας και Λογοτεχνίας στην Εκπαίδευση, Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: “Άγγελος Σικελιανός – Οδυσσέας Ελύτης. Σπουδή πολιτισμικής αυτογνωσίας”

Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στους χώρους της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών-Ιδρύματος Καψωμένου, 9 έως 11 Σεπτεμβρίου, στον Πύργο Αλικιανού Χανίων και θα περιλαμβάνει την Εναρκτήρια Πανηγυρική Συνεδρία, πέντε Τακτικές Συνεδρίες, Θεατρικό αναλόγιο (ανάγνωση της Σίβυλλας του Σικελιανού, σε σκηνοθεσία Τηλέμαχου Μουδατσάκη), απαγγελίες ποιημάτων και μελοποιημένα τραγούδια των δύο ποιητών.

Η Εναρκτήρια Πανηγυρική Συνεδρία, θα είναι την Παρασκευή, στις 19:30.

Το ανώτατο βραβείο ποίησης (CERTIFICADO) του ποιητή ΖΟΝΚΑΡΛΟΣ ΓΚΑΣΠΑΡ από το Ρίο της Βραζιλίας, απονεμήθηκε στον Χανιώτη ποιητή Παύλο Πολυχρονάκη, για το ποιητικό του έργο και την προσφορά του στον Πολιτισμό.

Η επιτροπή του βραβείου, έλαβε γνώση του έργου του Πολυχρονάκη, από την Πρεσβεία της Ελλάδας στην Βραζιλία, στην οποία είχε στείλει τα βιβλία του: «Ο πιο κακός ο μαθητής» και «Απαράδεκτοι και Απαράδεκτα», η Διεθνής Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών.

Από τις εκδόσεις «Έρεισμα» κυκλοφόρησε το βιβλίο της δεκαεξάχρονης Mehsham Alieva με τίτλο «η γειτονιά των Ρόδων».

Η Mehsham (Ελένη) γεννήθηκε το 1995 στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν Μπακού.

Το 2003 μετανάστευσε με την οικογένειά της στην Ελλάδα (Αθήνα) και το 2005 εγκαταστάθηκαν στα Χανιά.

Τον Απρίλιο του 2007 της απονεμήθηκε το βραβείο του πρώτου καλύτερου ομαδικού παραμυθιού, καλύτερης εικονογράφησης και πρωτότυπου τίτλου στον Β’ διαγωνισμό παραμυθιού που διοργάνωση η Παιδική – Εφηβική Βιβλιοθήκη του Δήμου Σούδας.

Είναι αριστούχος μαθήτρια και μιλά άπταιστα ελληνικά, αζέρικα και τούρκικα.

«Η γειτονιά των Ρόδων» είναι το πρώτο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Έρεισμα».

(Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο «Έρεισμα», Υψηλαντών 36 πίσω από το Δημαρχείο Χανίων)

Σας προσκαλούμε την Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011 και ώρα 20:00 στο δροσόλουστο αύλειο χώρο του Στρατιωτικού Μουσείου (Χρωμοναστήρι) για την παρουσίαση του βιβλίου του συμπολίτη συγγραφέα κ. Μανόλη Κούνουπα “ΝΙΚΗΣΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ”  Η ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΚΑΙ Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟ 2^ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.

Θα προλογίσει ο Δήμαρχος κ. Γιώργος Μαρινάκης. Η παρουσίαση θα γίνει από τον κο Μανούσο Παραγιουδάκη στρατηγό ε.α και τ. Αρχηγό Γ.Ε.Ε.Θ.Α τον κο Νίκο Παπαδογιαννάκη καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης και τον κο Μιχάλη Δαμανάκη καθηγητή Πανεπιστημίου Κρήτης.

Αποσπάσματα   από το έργο του συγγραφέα θα αναγνώσουν οι κυρίες Φέφη Βαλαρή και Χρουσάλα Παραγιουδάκη.

Οι εισπράξεις από τις πωλήσεις του βιβλίου θα διατεθούν στο Σύλλογο Γονέων Κηδεμόνων και φίλων ατόμων με Αυτισμό.

Η Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης και η Πυξίδα της Πόλης, οι εκδόσεις  «Ιβίσκος» και το βιβλιοπωλείο «Το βιβλίο» σας προσκαλούν σε  Παρουσίαση – Μουσική Βραδιά – Αναλόγιο με αφορμή το βιβλίο της Αντωνίας Μποτωνάκη  Ασ΄το κι ας αποθάνει ή το «νεραγδαλλαγμένο»

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011   KIBAR στις  8 μμ

( Μοναστήρι του Καρόλου) Χατζημιχάλη Νταλιάνη 22 (Παλιά Πόλη των Χανίων)

ΕΝ ΧΟΡΔΑΙΣ (ή  με «φυσές» και ρακές ) στον «τόπο του εγκλήματος» συμπράττουν

Αντωνία Μποτονάκη ( συγγραφέας )
Ειρήνη Δερέμπεη («φυσές»  και τραγούδι)
Κάρολος Κουκλάκης ( μπουλγαρί κ.τ.λ.)

Νικηφόρος Λαός

Απ’ τις αρχαίες κορδιγιέρες
ξεφύτρωσαν οι δήμιοι σαν κόκκαλα,
σαν αγκάθια αμερικάνικα, πάνω
στη δασιά κορφή μιας γενεαλογίας
καταστροφών: κολλήσανε,
γίνανε βεντούζα πάνω στην αθλιότητα
όλης μας της φτωχολογιάς.
Κάθε μέρα το αίμα τους λέκιαζε
τα πέτα. Από τις κορδιγιέρες,
ίδια κοκκαλιάρικα χτήνη,
τους γένναγε το μαύρο μας το χώμα.
Ήτανε τίγρεις σερπετοί,
παγεροί δυνάστες, φρεσκοβγαλμένοι
απ’ τα χάλια μας και τις ήττες μας.
Έτσι ξεθάψανε και τα σαγόνια του Γόμες
κάτω από δρόμους βαμμένους,
από δω και πενήντα χρόνια, με το αίμα μας.

Το χτήνος σκούραινε τα χώματα
με τον παρά του, όταν μετά
τις εκτελέσεις έστριβε το μουστάκι του
κοντά στον Βορειοαμερικάνο Πρεσβευτή
που του σερβίριζε το τσάι.

Τα τέρατα ταπείνωσαν μα
δεν γίναν ταπεινά. Τώρα, στη γωνιά
που το φως φύλαγε για την αγνότητα,
για τη χιονισμένη λευκή πατρίδα την
Αραουκανία, ένα προδότης
χαμογελάει πάνω σ’ ένα σάπιο θρόνο…..
……………………………………………
……………………………………………

Γονσάλες Βιδέλα ο προδότης της Χιλής
……………………………………………..
………………………………………………
Στον τόπο μου προεδρεύει η αχρειότητα

Είναι ο Γονσάλες Βιδέλα, ο ποντικός
που τινάζει αίμα και κόπρο
απ’ τις τρίχες του πάνω στη δικιά μου γη
που την ξεπούλησε. Κάθε μέρα βγάζει
από τις τσέπες του τον κλεμμένο παρά
και συλλογάται αν αύριο θα πουλήσει
γη ή αίμα.

Επρόδωσε τα πάντα.
Σκαρφάλωσε σαν ποντικός στους ώμους του λαού
κι από κει πάνω, ροκανίζοντας
την ιερή σημαία της πατρίδας μου,
λυγάει την τρωκτική ουρά του, λέγοντας
στον κοτζαμπάση και στον ξένο αφέντη
της επεδάφιας Χιλής: Πιείτε το όλο το αίμα
τούτου του λαού, εγώ είμαι δω
τελετάρχης των εκτελέσεων.

Θλιβερέ παλιάτσο, άθλιο
κράμα πίθηκου και πόντικα, που την ουρά
σου πασαλείβουνε στη Wall Street
με χρυσή κρέμα, δε θα περάσουν
πολλές μέρες που θα κατρακυλήσεις απ’ το δέντρο
και θα γίνεις άμορφη μάζα κατάφωρου
αίσχους, έτσι που να σιχαίνεται ο διαβάτης
να πατήσει ακόμα κι απ’ τις άκρες.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

1955 -1965. Οι περισσότεροι δρόμοι ήταν καρόδρομοι, και η πόλη των Χανίων, είχε πληθυσμό γύρω στις 35.000 με 38.000. Τα ίχνη των Γερμανικών βομβαρδισμών , των επίλεκτων αεροπόρων της «Λουτβάφε» ήταν ακόμη εκεί, χαράσσοντας βαθιές ουλές στον οικιστικό ιστό του νησιού των γενναίων, όπως εκεί  στο δρόμο της περιοχής του «Μακρύ τοίχου», βρισκόταν και το μνημείο των Γερμανών, με τον αητό και τα σύμβολα της Γερμανικής αεροπορίας, που οι ντόπιοι το ονόμαζαν  «Γερμανικό πουλί», το οποίο άφησαν οι Γερμανοί ως ανάμνηση, για την κατάληψη της Κρήτης, από τον αέρα. Η Κρήτη δεν είχε ακόμη τουρισμό ,και ζούσε κυρίως από την αγροτική της οικονομία, και μια μικρομεσαία μεταποίηση. Οι συνθήκες στα χωριά ήταν άθλιες  και οι άνθρωποι της  ενδοχώρας, στέναζαν από τις στερήσεις και τις κακουχίες. Καλλιεργούσαν τα χωράφια τους με το άροτρο, και την γελάδα ή το άλογο και επειδή ο Χανιώτικος  όγκος είναι κυρίως ορεινός, και  τα λιπάσματα δεν χρησιμοποιούταν ακόμη για την αύξηση της παραγωγής υπήρχε επισιτιστική κρίση. Περιττό να πούμε ότι το οδικό δίκτυο της υπαίθρου ήταν άθλιο,  οι δρόμοι στενοί και γεμάτοι στροφές.

Στα χωριά το ηλεκτρικό ρεύμα  δεν είχε πάει ακόμη, και οι άνθρωποι βολευόταν με λάμπες πετρελαίου,  και με λυχνάρια. Η σύγχρονη τεχνολογία δεν είχε προχωρήσει τότε αρκετά, ούτε στις ανεπτυγμένες χώρες.. Στις ΗΠΑ είχαν ήδη τηλεοράσεις αλλά στα χωριά της Ελλάδας υπήρχαν μονάχα φωνογράφοι, που ονόμαζε ο λαός «γραμμόφωνα» όπου τους έβαζες ένα δίσκο βυνιλίου, τα κούρδιζες κι άρχιζε ο τραγουδιστής ή η τραγουδίστρια  να τραγουδάει, καθώς και  ραδιόφωνα μπαταρίας. Ραδιόφωνο όμως λόγω έλλειψης χρημάτων είχε μονάχα το καφενείο του χωριού. Στο το χωριό κανείς δεν είχε λεφτά εκείνη την εποχή. Μονάχα  ο σταθμάρχης αν είχε σταθμό χωροφυλακής ,και ο παπάς του χωριού. Οι χωρικοί λόγω της ακραίας φτώχειας , και του διωγμού των αριστερών από τους νικητές του εμφυλίου, έφευγαν από τα χωριά  τους, και μετανάστευαν στην Αθήνα, και Θεσσαλονίκη κυρίως ,αλλά και σε μικρότερες Ελληνικές πόλεις. Κατά χιλιάδες έφευγαν οι νεότεροι για την Γερμανία, το Βέλγιο, την Αυστραλία αναζητώντας εργασία και καλύτερες συνθήκες ζωής. Στην πόλη των Χανίων , στην φτωχική συνοικία της νέας χώρας με τα στενά δρομάκια και τα ταπεινά σπιτάκια, είχε μετακομίσει η πολυμελής  οικογένεια του κυρ Βαγγέλη, από το μακρινό χωριό του. «Πήγα ένα πρωί διηγιόταν ένας φίλος των παιδιών του -«και είδα να βγαίνουν ένα τσούρμο αγόρια και κορίτσια από το δωμάτιο, που είχαν για κρεβατοκάμαρα». «Παρόλο που κι εμείς ήμασταν μεγάλη οικογένεια, ειλικρινά έμεινα έκπληκτος». Κάποιο απόγευμα ήρθε στο φτωχικό σπιτάκι του κυρ  Βαγγέλη η κυρά Κωστούλα,  γειτόνισσα  και μακρινή συγγενής της κυράς Φωτεινής,  της γυναίκας του κυρ Βαγγέλη.  Τους έφερνε προξενιό, για την Σταυρούλα μίας από τις πέντε θυγατέρες της οικογένειας. Το είπαν στην κόρη τους  αυτή ήταν ντροπαλή όμως ένευσε θετικά, και έδωσαν ραντεβού σένα ζαχαροπλαστείο της πόλης να βρεθούν, γονείς προξενήτρα και γαμπρός, για να γνωριστούν. Ο  Στράτος έτσι ονόμαζαν τον γαμπρό δούλευε ως βοηθός τσαγκάρη σε μία βιοτεχνία υποδημάτων. Ο  κυρ Βαγγέλης ήταν χαμάλης .  Πήγαινε στην αγορά και βοηθούσε στους χονδρεμπόρους στο ξεφόρτωμα των φρούτων δουλεύοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ για να βγάλει το μεροκάματο. Παρά την φτώχεια του, είχε ένα πλούσιο θείο στην Αμερική, κι ένα αδελφό τον Μανόλη, όπου του έστελναν τακτικά χρήματα όπου τα φύλαγε μέχρι που μαζεύτηκαν αρκετά για να αγοράσει δύο δωμάτια στην παλιά πόλη για την Σταυρούλα, στην οποία της είχε ιδιαίτερη αδυναμία γιατί έμοιαζε της μάνας του, της Σταυρούλας. Θεός σχωρέστην τώρα, εκεί ψηλά που βρίσκεται. Τα παιδιά αρραβωνιάστηκαν έμειναν μερικούς μήνες με τον αρραβώνα μέχρι να παντρευτούν. Εκείνη την εποχή ήταν τόσο αυστηρά τα ήθη όπου οι αρραβωνιασμένοι δεν έβγαιναν ποτέ μόνοι . Σαν κέρβερος τους ακολουθούσαν πότε οι γονείς, και πότε τα αδέλφια. Ο αρραβωνιαστικός της Σταυρούλας ο Στράτος  ήταν ζηλιάρης και ένα απόγευμα που είχαν βγει επί τέλους μόνοι και κάθισαν σένα ζαχαροπλαστείο ένας νεαρός κοίταζε έντονα την Σταυρούλα . Αυτός του ζήτησε τον λόγο και βγήκαν έξω όπου πλακώθηκαν στο ξύλο. Η  Σταυρούλα τον φοβόταν λίγο όταν θύμωνε τον Στράτο, αλλά περίμενε ότι θα ηρεμούσε μετά τον γάμο.

Είναι βέβαια ψευδώνυμο. Η συγγραφέας επιθυμεί να εκφράζεται αλλά όχι να προβάλλεται.
Αυτό μου αρέσει!
Είχα την τύχη να την γνωρίσω, συζητώντας μαζί της. Μόνο έτσι γνωρίζεις έναν άνθρωπο. Συζητώντας! Και μπορείς να καταλάβει απ’ τον τρόπο που μιλά, απ’ τη θέρμη της φωνής, απ’ την έκφραση που παίρνουν τα μάτια αν είναι γνήσιο ή υποκριτής.
Η συγγραφέας της ποιητικής συλλογής «Κατάστιχτη» είναι γνήσια.
Χειμαρρώδης, πληθωρική, εκρηκτική προσωπικότητα, ζεστή και συγχρόνως ευαίσθητη. Αντικομφορμίστρια. Δυνατή, φτύνοντας τις προκαταλήψεις και συγχρόνως αδύναμη.
Πολυτάλαντη!

Ο ψυχισμός της μοιάζει με έκρηξη χρωμάτων.
Την εκτίμησα και την συμπάθησα. Να, είπα ένας άνθρωπος που δεν γίνεται κατεστημένο και δεν μπαίνει σε καλούπια. Τόσο σπάνιο σήμερα!
Τα ποιήματά της δείχνουν την ευαίσθητη πλευρά του πολύπλευρου εκρηκτικού χαρακτήρα της

Α.Κ

Υ.Γ.: Και μένα μ’ αρέσει να γράφω με ψευδώνυμο.

Οι συμπληγάδες

Είναι η ζωή μου ένα πήγαιν’ έλα διαρκές
στις συμπληγάδες του κατεστημένου
και του συντηρητισμού περνοδιαβαίνω.

Στο ανοιγόκλεισμά τους
όλο και κάποια άκρη μου μαγκώνουν,
την μία, μια τούφα από μαλλιά
την άλλη την ουρά μου,
άλλοτε πάλι μου μελανιάζουν
κάποιο δάκτυλο.

Ο κίνδυνος να μου συνθλίψουν την καρδιά,
να δηλητηριάσουν το μυαλό μου
με έχει κάνει πολύ προνοητική.

Σαν αίλουρος ελίσσομαι
και ξεγλιστρώ σαν χέλι
μεσ’ τον αγώνα του σωσμού
μεσ’ τον βυθό τα’ ωκεανού
βυθίζομαι, με το κεφάλι κάτω

για να γλιτώσω από την πιθανή συντριβή

Ταουφίκ Ζαγιάντ

Πάνω στον κορμό μιας ελιάς

Επειδή δεν πλέκω με νήματα¹
και κάθε μέρα περιμένω ένταλμα συλλήψεως
επειδή το σπίτι μου κάθε μέρα
περιμένει επίσκεψη της αστυνομίας
για έρευνα- σάρωμα,
επειδή δε μπορώ ν’ αγοράσω χαρτί
θα χαράξω αυτά που τραβάω
τα μυστικά μου όλα θα χαράξω
πάνω στον κορμό μιας ελιάς
στην αυλή του σπιτιού μου.

Θα χαράξω την ιστορία μου
τις πράξεις της τραγωδίας
τους αναστεναγμούς για τα περβόλια
κι όλα τα αχ πάνω στους τάφους των προγόνων μου.
Θα χαράξω
την κάθε πίκρα που γεύτηκα
την πίκρα που με το ‘να δέκατο
απ’ τη μελλούμενη ευτυχία θα σβήσει.

Θα χαράξω όλα τα στοιχεία
του κάθε χωραφιού που αρπάχτηκε
του χωριού μου τα σύνορα
τα σπίτια των ανθρώπων που ανατινάχτηκαν
τα δέντρα μου που ξεριζώθηκαν
τα’ αγριολούλουδα που πατήθηκαν
τα ονόματα εκείνων που το μάσημα των νεύρων μου το ‘κάμαν τέχνη
τα ονόματα των φυλακών
το είδος κάθε χειροπέδης που μου μάγκωσε τα χέρια
τις μορφές των δεσμοφυλάκων
και τις βρισιές
που μού ‘ριξαν κατάμουτρα.

Θα χαράξω,
Κάφρου Κάσεμ² δε σε ξεχνώ
Θα χαράξω,
Ντερ Γιασίν³ ρίζωσε μέσα μου η θύμησή σου.
Θα χαράξω
φτάσαμε στο κορύφωμα της τραγωδίας
μας μάσησε, τη μασήσαμε, μα φτάσαμε.

Όσα μου λέει ο ήλιος θα χαράξω
όσα μου λέει το φεγγάρι
κι όσα λαλεί ο κορυδαλλός που κάθεται
σε τούτο το πηγάδι που οι δικοί του έχουν μισέψει.

Για να θυμούμαι θα χαράξω πάντα
της τραγωδίας όλες τις πράξεις και τις φάσεις
όλης της συμφοράς
πάνω στον κορμό μιας ελιάς
στην αυλή του σπιτιού μου.

1. Αναφέρεται στην Μαντάμ Λα Φάρζ, η οποία πλέκοντας με τις βελόνες έγραφε τα ονόματα των εχθρών της Γαλλικής επανάστασης του 1789 για να τιμωρηθούν μετά από τη νίκη.
2. Κάφρου Κάσεμ: Χωριό της Παλαιστίνης. Στις 29 Οκτωβρίου 1956, ημέρα της επίθεσης του Ισραήλ στην Αίγυπτο με τη συμμετοχή της Αγγλίας και της Γαλλίας, ισραηλινή περίπολος σκότωσε 43 παλαιστίνιους, κατοίκους του Κάφρου Κάσεμ, με το πρόσχημα ότι δεν συμμορφώθηκαν με την απαγόρευση της κυκλοφορίας που ανακοινώθηκε μόλις μισή ώρα πριν ισχύσει χρόνος που δεν ήταν αρκετός για να επιστρέψουν οι αγρότες από τα χωράφια τους στο χωριό.
3. Ντερ Γιασίν: Χωριό της Παλαιστίνης. Στις 9 Απριλίου του 1948 οι σιωνιστές σκότωσαν 254 παλαιστίνιους, κάτοικους του Ντερ Γιασίν. Υπεύθυνος της σφαγής αυτής ήταν ο πρώην ειρηνοποιός πρωθυπουργός του Ισραήλ και κάτοχος του Νόμπελ Ειρήνης Μεναχέμ Μπέγκιν.

To Σάββατο, 28 Μαΐου 2011, στο χώρο της Παιδικής Εφηβικής Βιβλιοθήκης στο Δημοτικό Κήπο, παρουσία πολλών παιδιών και γονέων, ο αρχαιολόγος και καταξιωμένος και βραβευμένος παιδικός συγγραφέας Χρήστος Μπουλώτης μίλησε, έπαιξε, δημιούργησε με το …κοινό του.

Τα παιδιά και οι γονείς είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τις διηγήσεις, τις ιστορίες και το …ταξίδι στον κόσμο του συγγραφέα. Εκδηλωτικός, προσιτός, έξυπνος, χαρούμενος συνεπήρε τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους ακροατές του. Αλλά και ο ίδιος πέρασε υπέροχα όπως είπε:

«Η επιστροφή μου στα Χανιά ήταν για μένα μια φωτεινή ανάπαυλα στο φορτωμένο αρχαιολογικό μου πρόγραμμα. Οι ώρες που πέρασα στην παιδική βιβλιοθήκη της πόλης, συνομιλώντας με τα Χανιωτάκια για ζητήματα του βιβλίου και της φιλαναγνωσίας θα μου μείνουν αξέχαστες. Όλα έγιναν με κέφι, χιούμορ και πολλή φαντασία. Τα παιδιά κυριολεκτικά με φτέρωσαν! Η συμμετοχή τους ζωηρή, με έπεισε για τη δημιουργική δουλειά που γίνεται στη βιβλιοθήκη, χάρη στην κα Βιβή Χουδαλάκη, Προϊσταμένη των Βιβλιοθηκών του Δήμου Χανίων, και τους συνεργάτες της. Τους χρωστώ ευγνωμοσύνη που με έφεραν σε επαφή με τα πιο όμορφα βλαστάρια της πόλης. Για τη ζεστή φιλοξενία ευχαριστώ από καρδιάς και τον αντιδήμαρχο κ. Δημήτρη Λειψάκη. Και μια υπόσχεση: θα ξανάρθω στα Χανιά με την πρώτη ευκαιρία».

H Κινητή Βιβλιοθήκη του Δήμου Χανίων σε συνεργασία με την Τ.Ε.Δ.Κ. Νομού Χανίων, θα βρίσκεται αύριο Τετάρτη 25/5/2011, το πρωί, στο 6^ο και 20^ο Νηπιαγωγείο και 5^ο Δημοτικό και Νηπιαγωγείο.

Οι μικροί μαθητές κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της Κινητής Βιβλιοθήκης στα σχολεία τους έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου και να διαβάσουν έργα των αγαπημένων τους συγγραφέων. Στους στόχους άλλωστε του συγκεκριμένου εγχειρήματος περιλαμβάνεται η προώθηση του βιβλίου και της αναγνωσιμότητας.

Τα Λογοτεχνικά Βραβεία ΔΙΑΒΑΖΩ 2011 απονεμήθηκαν το βράδυ της Τρίτης, 17 Μαΐου 2011, στις 7:00 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη. Στο άνοιγμα της εκδήλωσης, ο διευθυντής του περιοδικού Διαβάζω, Γιάννης Ν. Μπασκόζος, τόνισε:

«Πέρυσι τέτοιο καιρό είχαμε τα γεγονότα της Marfin. Φέτος τη δολοφονία ενός Έλληνα αθώου, ενός ξένου που δεν έχει ακόμα διαλευκανθεί, και το κάψιμο των απλών πωλητών στη λαϊκή της οδού Καλλιδρομίου. Ζούμε άραγε την εποχή των άκρων; Μάλλον όχι. Ίσως είναι η εποχή της σύγχυσης, η εποχή του τέλους της ευκολίας. Οι τυφλές δυνάμεις που απελευθερώνονται διαλύουν τις εδραιωμένες αντιλήψεις και ταυτόχρονα δυσκολεύουν τους γνωστικούς να αναγνωρίσουν τη σωστή πορεία.

Σε μια τέτοια εποχή το βιβλίο παραμένει αρωγός κάθε προβληματισμού, κάθε δημιουργικού μυαλού. Εμείς στο περιοδικό δηλώνουμε “συνειδητά αισιόδοξοι”. Παρά τα προβλήματα του χώρου, τα 35 χρόνια μας στην υπηρεσία του βιβλίου μάς τροφοδοτούν με εμπιστοσύνη και δύναμη ότι θα ξεπεράσουμε όλοι μαζί τις δυσκολίες. Αυτό το νόημα έχει και η συμμετοχή μας στη φιλόδοξη καμπάνια των βιβλιοπωλείων Public για τη φιλαναγνωσία, όπως και η διοργάνωση, σε συνεργασία με το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, του λογοτεχνικού διαγωνισμού διηγήματος «Ταξίδι στον Αέρα» που λήγει στις 28 Ιουνίου. Φυσικά έχουμε πολύ περισσότερα σχέδια για το μέλλον.

Την αισιοδοξία μας αυτή στηρίζουμε και σε μια μεγάλη αλλαγή που έγινε στο περιοδικό μας, την οποία έχω τη χαρά να σας ανακοινώσω σήμερα. Ένας φίλος επιχειρηματίας, που χρόνια τώρα παρακολουθεί την πορεία του περιοδικού, προχώρησε σε μια κίνηση που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη συνέχειά του:  εξαγόρασε τον τίτλο – σήμα του περιοδικού και από σήμερα το Διαβάζω μπαίνει σε μια νέα εποχή. Η νέα εταιρεία ονομάζεται ΔΙΑΒΑΖΩ Α.Ε. και μετοχικά ανήκει στην οικογένεια Βασίλη Καρακουλάκη, που δραστηριοποιείται μέχρι σήμερα στο χώρο των logistics. Το νέο επιχειρηματικό σχήμα δηλώνει ότι θα διατηρήσει τη φυσιογνωμία του περιοδικού, τους συνεργάτες και τα στελέχη του, και φιλοδοξεί να ανανεώσει το προφίλ του, προβαίνοντας στις ενέργειες που απαιτούνται για την αναβάθμιση του ρόλου του στη νέα εποχή.

Ο Σεφέρης σε μια διάλεξή του είχε πει ότι τα βιβλία είναι σαν τα αναρίθμητα κλειδιά ενός εκκλησιαστικού οργάνου, του οποίου μουσικοί είμαστε εμείς, και κατ’ επέκταση εξαρτάται από την ιδιοφυία, την τόλμη, το ταλέντο αλλά και από τα ελαττώματά μας τι είδους μουσική θα ακούσουμε στο τέλος. Πιστεύω ότι η σημερινή μας γιορτή δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ώρα μουσικής, όπου θα τιμήσουμε τους καλύτερους χειριστές αυτού του οργάνου, της περασμένης χρονιάς».

Την τελετή απονομής παρουσίασε η ηθοποιός Κατερίνα Διδασκάλου.

Τα βραβεία απονεμήθηκαν με την ακόλουθη σειρά:

1) Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου:

Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο, κείμενο: Αντώνης Παπαθεοδούλου, εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδόσεις Πατάκη

Το βραβείο απένειμε ο συγγραφέας Ευγένιος Τριβιζάς.

2) Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά:

Το δέντρο το μονάχο, Μαρία Παπαγιάννη, εκδόσεις Πατάκη

Το βραβείο απένειμε η Κατρίν Βελισσάρη, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

3) Βραβείο Ποίησης (εξ ημισείας):

Στο τέρμα της πλάνης, Χριστόφορος Λιοντάκης, εκδόσεις Καστανιώτη

Τέσσερις εποχές, Κώστας Μαυρουδής, εκδόσεις Κέδρος

Τα βραβεία απένειμε ο Ευριπίδης Γαραντούδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της κριτικής επιτροπής.

4) Βραβείο Λογοτεχνικού Δοκιμίου – Μελέτης:

Η επινόηση της ετερότητας. «Ταυτότητες» και «διαφορές» στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, εκδόσεις Καστανιώτη

Το βραβείο απένειμε ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Ομότιμος και Επίτιμος Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.

5) Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (προς τιμή του Ηρακλή Παπαλέξη):

Πρίγκιπες και δολοφόνοι, Μιχάλης Γεννάρης, εκδόσεις Ίνδικτος

Το βραβείο απένειμε ο κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας Γιώργος Ξενάριος.

6) Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας:

Βίνκελμαν ή Το Πεπρωμένο, Αλέξανδρος Ίσαρης, εκδόσεις Κίχλη

Το βραβείο απένειμε ο Αλέξης Ζήρας, πρόεδρος της εταιρίας συγγραφέων, κριτικός λογοτεχνίας και μέλος της κριτικής επιτροπής.

7) Βραβείο Μυθιστορήματος:

Τα σακιά, Ιωάννα Καρυστιάνη, εκδόσεις Καστανιώτη

Το βραβείο απένειμε ο διευθυντής του Διαβάζω, Γιάννης Ν. Μπασκόζος.

Βραβείο Προσφοράς στο Βιβλίο (προς τιμή του ιδρυτή του περιοδικού, Περικλή Αθανασόπουλου).

Το βραβείο απένειμε ο Γιώργος Γαλάντης, ένας από τους αρχικούς εκδότες του περιοδικού, στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών – Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη για τη μακρόχρονη συμβολή του στα ελληνικά γράμματα. Το βραβείο παρέλαβε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Γιώργος Παπαναστασίου.

Τα βραβεία συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ έκαστο, χορηγία του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (με εξαίρεση το Βραβείο Προσφοράς στο Βιβλίο) και από έναν πίνακα των εικαστικών Μιχάλη Αμάραντου, Θανάση Μακρή, Κώστα Νταούλα και Γιώργου Σπυρόπουλου, ευγενική χορηγία του Μουσείου Φρυσίρα.

Για μια ιστορία της λογοτεχνίας του 20^ού αιώνα
Προτάσεις Ανασυγκρότησης: Θέματα και ρεύματα

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τμήμα Φιλολογίας, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, τιμώντας τη μνήμη του Αλέξανδρου Αργυρίου, διοργανώνει διεθνές συνέδριο, στο Ρέθυμνο, 20-22 Μαΐου 2011. Τίτλος του συνεδρίου: «Για μια Ιστορία της λογοτεχνίας του 20^ού αιώνα. Προτάσεις ανασυγκρότησης: θέματα και ρεύματα».

Το συνέδριο αποβλέπει να θέσει ξανά ζητήματα ιστορίας της λογοτεχνίας, να ερευνήσει τις λιγότερο γνωστές περιόδους του 20^ού αιώνα και να προτείνει καινούργιες οπτικές γωνίες, από τις οποίες μπορεί κανείς να εξετάσει τα φαινόμενα στη λογοτεχνία. Καινούργια αντικείμενα (λογοτεχνία και κινηματογράφος, μελοποιημένη ποίηση), καινούργια ρεύματα (μεταμοντερνισμός), συγκριτολογικές προσεγγίσεις (π.χ. η ρωσική λογοτεχνία στην Ελλάδα) βρίσκονται στο επίκεντρο του προβληματισμού. Επίσης θα ξανασυζητηθούν θέματα όπως το γλωσσικό ζήτημα σε σχέση με τη λογοτεχνία, και βέβαια ο μοντερνισμός και η γενιά του ’30. Σημαντικό μέρος του συνεδρίου αφιερώνεται και σε ζητήματα αναστοχασμού επί της ιστοριογραφίας.

Στο συνέδριο θα λάβουν μέρος γνωστοί νεοελληνιστές από τα Πανεπιστήμια της Ελλάδας (Σόνια Ιλίνσκαγια, Νάσος Βαγενάς, Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Έρη Σταυροπούλου, κ.ά) και της Ευρώπης (Mario Vitti, Peter Mackridge, Roderick Beaton, Δημήτρης Τζιόβας, Μαριλίζα Μητσού κ.ά.).

Τελικός στόχος, να προκύψει ένας τόμος που θα αποτελεί συμβολή στην ιστορία της λογοτεχνίας του 20^ού αιώνα.

H Τυποβιβλιοχαρτεμπορική Πελεκανάκη και οι Εκδόσεις Καλέντη σας  προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Αλκυόνης Παπαδάκη «Τι  σου είναι η αγάπη τελικά…» την Πέμπτη 19 Μαΐου στις 8.00 μμ. στην  αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος – Τμήμα Δυτικής  Κρήτης (οδός Νεάρχου 23, 1ος όροφος).
H αγαπητή και πολυγραφότατη, Χανιώτισσα συγγραφέας θα μιλήσει για το λογοτεχνικό έργο της και θα υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων της, ενώ θα  την καλωσορίσουν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Χανίων Κωνσταντίνος  Μουτζούρης και η φιλόλογος Ρούλα Βουράκη.
Με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ).

Κυκλοφορεί σε πρώτη έκδοση το βιβλίο του φιλολόγου Σταύρου Πλανάκη, «Τουρκοκρητική Λογοτεχνία – Ανθολόγιο, Μια πρώτη προσέγγιση».

Το έργο μέχρι την έκδοσή του (Φεβρ. 2011) φιλοξενούνταν στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει αποσπάσει ακαδημαϊκούς επαίνους και σοβαρές εκδοτικές προτάσεις.

Πρόκειται για μια φιλολογική ιχνηλασία της λογοτεχνικής παραγωγής των Κρητών εκείνων που, κατά την τουρκοκρατία, ναι μεν προσχώρησαν στον οθωμανικό πολιτισμό, όμως δεν απεμπόλησαν την γλωσσική ελληνικότητα. Το έργο κινείται πέρα από τις επιδερμικές προσεγγίσεις τουριστικού, φολκλορικού, περιηγητικού και δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος.  Προχωρεί σε  ιστορική εις βάθος και επιστημονική διερεύνηση της πνευματικής παραγωγής και της λογοτεχνικής έκφρασης των Τουρκοκρητών από το 1645 ως σήμερα.

Διατίθεται από το βιβλιοπωλείο Χανίων «Το Έρεισμα», Υψηλαντών 36 (κοντά στη Δημοτική Βιβλιοθήκη), τηλ. 28210 98386.

Η Περιφέρεια Κρήτης – Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, ο Δήμος Χανίων και η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων διοργανώνουν εκδήλωση – παρουσίαση του νέου βιβλίου του  Παύλου Πολυχρονάκη Ο ΠΙΟ ΚΑΚΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ… την Τετάρτη 4 Μαΐου και ώρα 19:30, στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας & Αποκορώνου.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο Βασίλης Βλαχάκος, λογοτέχνης από τη Σπάρτη, 1^ος νικητής του Παγκόσμιου Διαγωνισμού Έμμετρης Σάτιρας 2010 και η Αρχόντισσα Παπαδερού – Ναναδάκη, φιλόλογος, πρόεδρος της Ι.ΛΑ.Ε.Κ.

Κείμενα του βιβλίου θα διαβάσουν οι: Γιάννης Ροζάκης, Δντης Αγροφυλακής Κρήτης, Ευαγγελία Αγγελάκη-Βάμβουκα, εκπαιδευτικός, Αγγέλα Μάλμου, τ. Σχολική Σύμβουλος, Ευαγγελία Κατσιφαράκη, δημοσιογράφος, Λεωνίδας Μανωλικάκης, ηθοποιός-σκηνοθέτης και Εμμανουήλ Αλιφιεράκης, ιατρός.

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Πρόεδρος της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών Χανίων Δημήτρης Νικολακάκης.

Ο Δήμος Χανίων και η Δημοτική Βιβλιοθήκη πραγματοποιούν εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου δίγλωσσου βιβλίου της ποιήτριας Γιώγιας Σιώκου- Κοματσουλάκη, με τίτλο «Αρχαία μέλισσα».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 13 Απριλίου 2011 στις 7.30 μ.μ. στην αίθουσα του Αναγνωστηρίου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης (Υψηλαντών 30).

Τη δημιουργό και το έργο της θα παρουσιάσουν οι κ. κ. Βαρβάρα Περράκη, Φιλόλογος, Κώστας Μουτζούρης, Πρόεδρος του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας Λεωνίδας Μανωλικάκης, Ηθοποιός- Σκηνοθέτης και Νίκη Μαρκάκη, Οικονομολόγος.

Ποιήματα θα απαγγείλουν η Ρόζα Μοτάκη-Κονταδάκη δικηγόρος, υπεύθυνη του τομέα Πολιτισμού του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων και η Ανθούλα Μαρινάκη, Ηθοποιός, πτυχιούχος της Θεατρικής Σχολής «Αρμένη».

Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν η καθηγήτρια μουσικής Μαρία Παπουτσάκη (κιθάρα) και η σοπράνο Μαρία Κλεινάκη (τραγούδι).