Του Αλέξανδρου Ι. Κατσανεβάκη. Όπως έχει ειπωθεί από ειδικότερους, το δημόσιο χρέος είναι ένα πολυσύνθετο ζήτημα με μεγάλη ποικιλία συμβάσεων που έχουν συναφθεί με διαφορετικούς όρους σε διαφορετικούς χρόνους και με ελάχιστη διαφάνεια.
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου* Η κυβέρνηση Παπαδήμου συμμετέχει στη διαπραγμάτευση που γίνεται, βοηθώντας τις θέσεις των τραπεζών εναντίον των ελληνικών συμφερόντων.
Όλοι γνωρίζουμε τον Φαλμεράυερ. Τον μελετητή που με το κατάπτυστο του έργο δίνει βήμα εδώ και δύο αιώνες σε αυτούς που θέλουν να αμφισβητήσουν τις διαχρονικές αλήθειες του Ελληνισμού. Πως αλλιώς θα βληθεί αυτός ο υπέροχος, υπερχρονικός πολιτισμός, συνυφασμένος με την Αλήθεια και την Ανθρωπιά, εάν δεν πληγεί στην ίδια του την ύπαρξη;
Κύριε Διευθυντά Εμείς οι Ρωμιοί, καθώς και οι λαοί των ΗΠΑ – ΕΕ, έχουνε την πεπλανημένη εντύπωση πως διαθέτουμε την απόλυτη εξυπνάδα και ευφυία! Όμως φευ, γιατί αυτά τα κωνιορτοποίησαν κυριολεκτικά οι Μαύροι της Αφρικής και συγκεκριμένα της Νιγηρίας
Αναδημοσιεύουμε επιστολή αναγνώστη της ηλεκτρονικής “Καθημερινής” κάτω από άρθρο του Αλέξη Παπαχελά “ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ”
Δεκαετία του ’60 και ο Ελληνικός Κινηματογράφος με την Φίνος Φιλμ, ήταν στις δόξες του. Και κλάααμα εμείς, στις ταινίες με θέμα τους Γερμανούς κατακτητές. Με τα πάθη μας, με την Αντίστασή μας και με τους προδότες. Καλή ώρα σαν και τώρα.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ “Σαν είναι ο τράγος δυνατός δεν το στένει η μάντρα, ο άντρας κάνει την γενιά κι όχι η γενιά τον άνδρα”.
Του αρχιμανδρίτου ΙΓΝΑΤΙΟΥ Θ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, Θεολόγου – τ. Λυκειάρχου 2 Φεβρουαρίου: η Υπαπαντή του «παιδίου Ιησού» στον Ναόν από τον πρεσβύτη Συμεών. Κοιτάζω την εικόνα της Εορτής αυτής. Συγκινούμαι, διδάσκομαι, συλλογιέμαι, μα και πονώ. Το τελευταίο συναίσθημα θα φανεί στην πορεία του γραφτού μου, αν και ο τίτλος του ήδη το πρωτομαρτύρησε.
Του Γιώργου Δελαστίκ Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις!
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ «Άπασα η ζωή των κοινωνιών στις οποίες κυριαρχούν οι σύγχρονες συνθήκες παραγωγής,προαγγέλεται ως μια απέραντη συσσώρευση θεαμάτων.Ότι υπήρξε άμεσο βίωμα έχει απομακρυνθεί σε μια αναπαράσταση» (ΓΚΙ ΝΤΕΜΠΟΡ – Η κοινωνία του θεάματος)